Հովսեփ Կարախանյան

Հրապարակախոս

Հրաչ Երվանդ

Հրապարակագիր

Մուշեղ Սաղյան

Բեմադրիչ, բեմանկարիչ

Արմեն Աթայան

Գեղանկարիչ

Կարեն Խաչատուրով

Պատմաբան, լրագրող

Աբրահամ Ալիքյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Դայանա Տեր-Հովհաննիսյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Սեդա Ազնավուր

Երգչուհի, դերասանուհի

Վարդան Հակոբյան

Բանաստեղծ, դրամատուրգ, արձակագիր

 

 

 

 

ԱՐՄԵՆ ԱՅՎԱԶՅԱՆ

Պատմաբան, քաղաքագետ

Ծնվել է 1964թ. մայիսի 14-ին, Երևանում: 1986թ. ավարտել է Երևանի Վ.Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների մանկավարժական ինստիտուտի պատմա-անգլիական բաժանմունքը: 1992-94թթ եղել է ՀՀ նախագահի օգնականը, ՀՀ արտգործնախարարի խորհրդականը, ԵԱՀԽ-ում ՀՀ պատվիրակության ղեկավարը (Վիեննա), մասնակցել է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի բանակցություններին: 1992թ. ստացել է պատմական գիտությունների թեկնածուի, 2004թ.՝ քաղաքագիտական գիտությունների դոկտորի գիատական աստիճան։ 1994թ-ից զբաղվել է գիտական և հասարակական գործունեությամբ։ Շահելով Կարնեգի/IREX-ի ու Ֆուլբրայթի անվան ամերիկյան և Ալեքսանդր Օնասիսի անվան հունական կրթաթոշակները՝ ռազմավարական հարցերի գծով շուրջ երկու տարի ուսումնասիրություններ է կատարել ԱՄՆ-ի Սիրակուզի և Ստենֆորդի համալսարաններում, Հունաստանի գիտահետազոտական կենտրոններում։ Բազմաթիվ դասախոսություններով հանդես է եկել արտասահմանյան համալսարաններում, միջազգային գիտաժողովներում և Սփյուռքի համայնքային կենտրոններում։ Աշխատել է նաև Հայաստանի Ամերիկյան համալսարանի քաղաքական հետազոտությունների կենտրոնում՝ որպես ավագ գիտնական, Երևանի պետական համալսարանում՝ որպես պատմության հրավիրյալ դասախոս և Հայաստանի Կառավարման ակադեմիայում որպես քաղաքագիտության պրոֆեսոր։ 2004-05թթ եղել է Եվրոպական հանձնաժողովի հովանավորությամբ գործող «Քարոզարշավ Հայաստանում կոռուպցիան խրախուսող իրավական և սոցիալական պայմանների դեմ» ծրագրի ղեկավարը։ Իր աշխատություններում բազմիցս մեղադրել է արևմտյան, և հատկապես, ամերիկյան գիտական և քաղաքական որոշ կառույցներին, Հայաստանի և հայոց պատմության դիտավորյալ կեղծման մեջ։ Իր «Հայաստանի պատմության լուսաբանումը ամերիկյան պատմագրության մեջ (քննական տեսություն)» գրքում խիստ քննադատել և մեղադրել է կեղծարարության մեջ մի շարք արևմտյան հայտնի և հեղինակավոր (այդ թվում նաև ազգությամբ հայ) պատմաբան-հայագետների, կովկասագետների։ Այդ պատմաբանների թվին են պատկանում Ռոնալդ Գրիգոր Սյունին, Ռոբերտ Թոմփսոնը, Ջեյմս Ռասելը, Ռիչարդ Հովհաննիսյանը և ուրիշ պրոֆեսորներ։ Եղել է միակ հայագետը, որ չի հրավիրվել 2003թ. Երևանում կայացած հայագետների միջազգային առաջին կոնգրեսին։ Ղեկավարում է «Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնը։ 1992թ-ից աշխատում է նաև Երևանի Մ.Մաշտոցի անվան Մատենադարանում որպես ավագ գիտաշխատող, 1996թ-ից՝ Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում որպես քաղաքագիտության դասախոս։ Հեղինակել է մի շարք գրքեր և բազմաթիվ գիտական հոդվածներ։ Հրատարակվել են նրա «The Armenian Rebellion of the 1720s and the Threat of Genocidal Reprisal» (1997թ.), «Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորումը և Հայաստանի ռազմավարական անվտանգությունը» (1998թ.), «Հայաստանի պատմության լուսաբանումը ամերիկյան պատմագրության մեջ. քննական տեսություն» (1998թ.), «Հայ զինվորականության պատվո վարքականոնը, 4-5-րդ դարեր» (2000թ.), «Մայրենի լեզուն և ազգայնականության սկզբնավորումը. հայկական և եվրոպական սկզբնաղբյուրների համեմատական քննություն» (2001թ.), «Հայոց եկեղեցին 18-րդ դարի հայ ազատագրական շարժման քառուղիներում» (2003թ.), «Հիմնատարրեր Հայաստանի ազգային անվտանգության հայեցակարգի» (մաս Ա, 2003թ., լրացված՝ 2004թ.), «Հակակոռուպցիոն ռազմավարության միջազգային փորձը. գիտական նյութերի հատընտիր» (կազմող, խմբագիր և ներածության հեղինակ, 2005թ.), «Հայրենատիրություն» (մատենաշար, հատոր Ա։ «Հայաստանի ազատագրված տարածքը և Արցախի հիմնախնդիրը», 2006թ., հատոր Բ։ «Ռազմավարության և անվտանգության հարցեր, կազմող, խմբագիր և ներածության հեղինակ, 2007թ.), «Հայկական ինքնության հիմնաքարերը. լեզու, բանակ, պետություն» (2007թ.) աշխատությունները:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար