Գաբրիել Նահապետյան

Բանասեր, հայագետ

Պողոս Զուրաբյան

Ճարտարապետ, ճարտարագետ

Մարիա Բերոյան

Դերասանուհի

Սոս Սոսյան

Դերասան

Ռուբեն Սանոյան

Դրամատուրգ, գրաքննադատ

Նոնա Գաբրիելյան

Գեղանկարչուհի, խեցեգործ

Տիգրան Արզումանյան

Քանդակագործ

Գրիգոր Գրիգորյան

Բալետի արտիստ

 

 

 

 

ԳՈՒՍԱՆ ՋԱՄԱԼԻ

Աշուղ

13 ապրիլ, 1848 - 2 հուլիս, 1922

Մկրտիչ Տալյան

Ծնվել է Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի): Սովորել է տեղի մասնավոր դպրոցներից մեկում, այնուհետև զբաղվել ինքնակրթությամբ։ Իմացել է գրաբար, պարսկերեն, արաբերեն, թուրքերեն, հունարեն։ Քրոջ ամուսնու՝ աշուղ Ջիվանիի հետ շրջագայել է Կովկասի հայաբնակ վայրերը, երգել ու նվագել ժողովրդի համար։ Լինելով ժամանակի առաջադեմ մարդկանցից մեկը՝ հետևել է հասարակական-քաղաքական իրադարձություններին, մեծ կարևորություն տվել ուսման ու գիտության տարածմանը։ Խարազանել է ագահությունը, սուտն ու կեղծիքը, քծնանքն ու նենգությունը։ Նրա խրատական, բարոյախոսական երգերը համեմված են ժողովրդական բառ ու բանով, թևավոր խոսքերով։ Հեղինակել է սիրո թեմայով բազմաթիվ բանաստեղծություններ, որոնք գրված են անթերի գրական հայերենով և հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև գրական աշխարհաբարի զարգացման պատմության տեսակետից։ Քարոզել է հայրենասիրություն, ազգի համար պատուհաս է համարել հայրենի հողը լքելը, գաղթելը։ Նրա երգերն ունեն սոցիալական շեշտ, մանավանդ, 1905թ. ռուսական հեղափոխությունից հետո նա համոզվել է, որ ազատության կարելի է հասնել համախմբված պայքարի միջոցով։ Եղել է մուհամմաների (հանելուկների) ամենամեծ վարպետը հայ բանարվեստի մեջ: Նրա մուհամմաները լուծելու համար մրցել են նշանավոր շատ աշուղներ։ Աշուղի երգերն առաջին անգամ հրատարակվել են 1878թ.՝ «Սոխակ Հայաստանի» երգարանում։ Թողել է նաև անտիպ երգեր: Մահացել է Թիֆլիսում, թաղվել է Խոջիվանքի հայկական պանթեոնում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար