Մարտիրոս Ղրիմեցի

Եկեղեցական, պետական գործիչ, մատենագիր

Ղևոնդ Ալիշան

Բանաստեղծ, պատմաբան, թարգմանիչ

Երվանդ Ոսկան

Քանդակագործ

Գրիգոր Չուբարյան

Իրավաբան, հրապարակախոս

Միքայել Արուտչյան

Գեղանկարիչ, բեմանկարիչ

Մարիամ Մոճոռյան

Դերասանուհի

Լևոն Զորյան

Ճարտարապետ, գրող

Ադամ Բարրո

Օպերային երգիչ

Վահագն Հակոբյան

Դաշնակահար

 

 

 

 

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՄՍՐՅԱՆ

Պատմաբան, բանասեր

31 մայիս, 1888 - 16 օգոստոս, 1965

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Սեբաստիայի գավառի Էրպաս գյուղում: 1902-06թթ սովորել է Եվդոկիայի ֆրանսիական դպրոցում։ 1910թ. մեկնել է Իտալիա, ուսումնասիրել լատիներեն։ 1911թ. դարձել է Լիոնի նահանգի Հիսուսյան միաբանության անդամ, 1921թ-ից՝ քահանա։ 1923թ. մեկնել է Բեյրութ, օգնել հայ գաղթականներին, հիմնել դպրոցներ։ 1925-26թթ նույն նպատակով եղել է Կ.Պոլսում, Դամասկոսում, Հալեպում։ 1926թ. դասավանդել է Բեյրութի Սեն-Ժոզեֆ համալսարանում։ 1929-32թթ Փարիզի Ֆրանսիական քոլեջում աշակերտել է Ա.Մեյեին, Կաթոլիկական ինստիտուտում՝ Լ.Մարիեսին, Շ.Դիլին, Շ.Բուայեին։ 1931թ-ից եղել է Փարիզի Ասիական ընկերության անդամ։ 1933թ. հիմնադրել է Սեն-Ժոզեֆ համալսարանի հայագիտության ամբիոնը, դասավանդել լեզվաբանություն, գրաբար, պատմություն, հին և միջնադարյան մատենագրություն և այլն։ Անդրադարձել է հայ իրավագիտության (մասնավորապես Դավիթ Ալավկաորդու և Մխիթար Գոշի Կանոնագրքերին), բժշկության պատմության, մանրանկարչության, ճարտարապետության հարցերին, Գրիգոր Նարեկացու և Ներսես Լամբրոնացու գործերին (որոշ հատվածներ թարգմանել է ֆրանսերեն), հայ-վրացական եկեղեցական հարաբերություններին։ Ետմահու լույս է տեսել նրա «Հայկական եկեղեցիների պատմությունն ու վերականգնումը» (1965թ.) աշխատությունը, որն ամփոփում է Հայաստանում և նրանից դուրս գտնվող բոլոր նշանավոր վանքերի նկարագրությունը, վերլուծում վանական գրականությունը և այլն։ Նրա աշխատությունների մեծ մասը տպագրվել է Սեն-Ժոզեֆ համալսարանի «Հայագիտական տեղեկագրում», ինչպես նաև զանազան հայ պարբերականներում։ Մահացել է Բեյրութում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար