Արշակ Չոպանյան

Արձակագիր, բանաստեղծ, բանասեր, գրաքննադատ

Կարո Սասունի

Պետական գործիչ, պատմաբան

Վարսենիկ Աղասյան

Բանաստեղծ, դրամատուրգ, թարգմանիչ

Արմենակ Ստեփանյան

Քանդակագործ

Վալտեր Արամյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Աղավնի

Բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ

Արտաշես Ջալալյան

Կինոօպերատոր

Կամարի Տոնոյան

Արձակագիր, դրամատուրգ

Յուրի Գևորգյան

Կոմպոզիտոր, ջութակահար

Մկրտիչ Մինասյան

Ճարտարապետ

Հասմիկ Հացագործյան

Օպերային երգչուհի

Ջոն Դոլմայան

Թմբկահար

Սոնա

Երգչուհի

Դմիտրի Արզումանյան

Սաքսոֆոնահար

 

 

 

 

ՂԵՎՈՆԴ ՄԵԾ

Պատմաբան

8-րդ դար

Ղևոնդ Երեց, Ղևոնդ պատմիչ

Սովորել է Դվինի հայրապետանոցում։ Եղել է Կ.Պոլսում և իր աշխատությունում շարադրել է Հայաստանի պատմությունը 640թ-ից առ 788թ.։ Գրքի վերջին մասը գրել է որպես ականատես։ Հայաստանում արաբական տիրապետության հաստատման, նվաճող արաբների դեմ հայերի պայքարի, և մասնավորապես՝ 703թ., 748թ., 762թ. և 774-775թթ արաբական լուծի դեմ հայերի բարձրացած ապստամբությունների մասին մեր գիտելիքների հիմնական աղբյուրն է։ Մեծ ուշադրություն է դարձրել նաև երկրի ներքին կյանքին, տվել է Մեծ Հայքում, Աղվանքում ու Վիրքում արաբների վարած հարկային քաղաքականության նկարագրությունը։ Կողմնակից է եղել հայ Բագրատունիների զգուշավոր քաղաքականությանը։ Գրքում զետեղված է նաև արաբական խալիֆ Օմար Բ և բյուզանդական կայսր Լևոն Գ դավանաբանական հարցերով նամակագրությունը, որի հունարեն բնագիրը մեզ չի հասել։ Պատմիչի կյանքի մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Իր աշխատությունը գրել է Շապուհ Բագրատունի իշխանի խնդրանքով (մահ. 818թ.), ուստի ենթադրվում է, որ նա ապրել և ստեղծագործել է 8-րդ դարի վերջերին։ Նրա «Պատմության» տեքստը երկար ժամանակ համարվել է կորսված և բացահայտվել է միայն 19-րդ դարի 40-ական թվականներին։ Նրա երկը առաջին անգամ հրատարակվել է ֆրանսերեն (1856թ.), ապա տպագրվել նաև հայերեն բնագրով (1857թ.) և ռուսերեն (1862թ.)։

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար