Ամիրդովլաթ Ամասիացի

Բժիշկ, բառարանագիր, մատենագիր

Հովհաննես Չամուռճյան

Հրապարակախոս, բանասեր, թարգմանիչ

Կարապետ Բասմաջյան

Բժիշկ, պատմաբան, բառարանագիր

Հարություն Դաղբաշյան

Բառարանագիր, պատմաբան

Բենիամին Նուրիկյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Մուշեղ Իշխան

Արձակագիր, դրամատուրգ, բանաստեղծ

Հովհաննես Գրիգորյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Ալին Գոյան

Երգչուհի

 

 

 

 

ՀԱԿՈԲ ՄՆՁՈՒՐԻ

Արձակագիր

16 հոկտեմբեր, 1886 - 29 հունվար, 1978

Հակոբ Տեմիրճյան

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Երզնկայի Արմտան գյուղում (Մնձուրի լեռների դիմաց): 1897թ-ից սովորել է Կ.Պոլսի Ղալաթիո նախակրթարանում, ապա՝ անգլիական Ռոբերտ քոլեջում։ 1907թ. վերադարձել է ծննդավայր և մինչև 1914թ. զբաղվել մանկավարժությամբ: 1915թ. Հայոց ցեղասպանության ժամանակ ողջ ընտանիքը զոհվել է: 1906թ. լույս է տեսել նրա առաջին պատմվածքը («Հարս ու կեսուր»)։ Այնուհետև պարբերական մամուլում (հիմնականում՝ պոլսահայ) տպագրել է հարյուրից ավելի պատմվածքներ (առավելապես գյուղական կյանքից), ինչպես նաև շատ հեքիաթներ, ակնարկներ, ժամանակագրություններ, թատերգություններ։ Հրատարակել է «Կապույտ լույս» (1958թ.), «Արմտան» (1966թ.) և «Կռունկ, ուստի՞ կու գաս» (1974թ.) ժողովածուները։ Որի հերոսները տարբեր ազգերի աշխատավոր մարդիկ են, վերակենդանացրել է ծննդավայր Արմտան գյուղը՝ իր բնության հրաշալիքներով։ Ունի ինքնատիպ ոճ, առանձնանում է լեզվի ջերմությամբ, անմիջականությամբ ու գունեղությամբ։ Սերտ կապերի մեջ է եղել Հայաստանի հետ։ 1976թ. Երևանում նշվել է գրողի ծննդյան 90-ամյակը։ Մահացել է Ստամբուլում: