Գալուստ Կոստանդյան

Հրապարակախոս, փիլիսոփա, բնագետ

Արա Պարթևյան

Կոմպոզիտոր, դիրիժոր

Պետրոս Զարոյան

Դրամատուրգ, արձակագիր, գրականագետ

Գրիկեր

Պատմաբան

Շահեն Հակոբյան

Բեմանկարիչ

Էլվիրա Ուզունյան

Օպերային երգչուհի, դերասանուհի

Ավետիս Խաչատրյան

Գեղանկարիչ

Չորս Տարբերակ

Փոփ խումբ

 

 

 

 

ՊՈՂՈՍ ՀՈՎՆԱՆՅԱՆ

Լեզվաբան, պատմաբան, աշխարհագրագետ

12 սեպտեմբեր, 1802 - 9 հունվար, 1884

Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում: Եղել է բանասեր, լեզվաբան Ղևոնդ Հովնանյանի եղբայրը: 1824թ-ից եղել է Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության անդամ: Հիշատակության արժանի են նրա «Պատմութիւն տիեզերական ժողովոց եկեղեցւոյ, որք յարևելս գումարեցան» (1847թ.), «Աշխարհագրութիւն ուսումնական, բնական, քաղաքական» (1835թ.), «Հրահանգ աստեղագիտական ի վերայ գիսաւոր աստեղաց» (1841թ.), «Առաջնորդ դաստիարակության» (1862թ.) ուսումնասիրությունները: Նրա «Մարդկային լեզուին սկզբան, հանգամանաց, միութեան ու բաժանման և ազգային լեզուաց վրայ...» (1857թ.) աշխատությունն ունի ընդհանուր լեզվաբանական բնույթ: Ըստ լեզվաբանի, նախապես եղել է մեկ լեզու, իսկ առանձին լեզուների առաջացումը կապված է Բաբելոնյան աշտարակաշինության հետ: Նա լեզուն դիտել է որպես հասարակական երևույթ և նշել, որ լեզվի պատմությամբ կարելի է ուսումնասիրել մարդկային հասարակության պատմությունը: Հաստատել է հնդեվրոպական լեզուների ցեղակցությունը՝ դրանց շարքը դասելով հայերենը: Հայ իրականության մեջ եղել է պատմահամեմատական լեզվաբանության առաջին հետևորդը: Մահացել է Վիեննայում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար