Շառլ Ադամյան

Գեղանկարիչ

Նոր-Այր

Արձակագիր

Գևորգ Հայրյան

Արձակագիր, բանաստեղծ

Ռուզան Ֆրանգուլյան

Կինոռեժիսոր

Գևորգ Տիրացյան

Հնագետ, պատմաբան

Հարություն Հովնաթան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Արտեմ Հարությունյան

Բանաստեղծ, գրականագետ, թարգմանիչ

Սուրեն Բաբայան

Կինոռեժիսոր, դերասան

Գագիկ Մկրտչյան

Հաղորդավար

Նորայր Քարտաշյան

Դուդուկահար, երաժիշտ

Աղվան Մինասյան

Բանաստեղծ

Աշոտ Մելոյան

Դերասան

Գագիկ Թադևոսյան

Բալետի արտիստ, պարող

 

 

 

 

ՊՈՂՈՍ ՀՈՎՆԱՆՅԱՆ

Լեզվաբան, պատմաբան, աշխարհագրագետ

12 սեպտեմբեր, 1802 - 9 հունվար, 1884

Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում: Եղել է բանասեր, լեզվաբան Ղևոնդ Հովնանյանի եղբայրը: 1824թ-ից եղել է Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության անդամ: Հիշատակության արժանի են նրա «Պատմութիւն տիեզերական ժողովոց եկեղեցւոյ, որք յարևելս գումարեցան» (1847թ.), «Աշխարհագրութիւն ուսումնական, բնական, քաղաքական» (1835թ.), «Հրահանգ աստեղագիտական ի վերայ գիսաւոր աստեղաց» (1841թ.), «Առաջնորդ դաստիարակության» (1862թ.) ուսումնասիրությունները: Նրա «Մարդկային լեզուին սկզբան, հանգամանաց, միութեան ու բաժանման և ազգային լեզուաց վրայ...» (1857թ.) աշխատությունն ունի ընդհանուր լեզվաբանական բնույթ: Ըստ լեզվաբանի, նախապես եղել է մեկ լեզու, իսկ առանձին լեզուների առաջացումը կապված է Բաբելոնյան աշտարակաշինության հետ: Նա լեզուն դիտել է որպես հասարակական երևույթ և նշել, որ լեզվի պատմությամբ կարելի է ուսումնասիրել մարդկային հասարակության պատմությունը: Հաստատել է հնդեվրոպական լեզուների ցեղակցությունը՝ դրանց շարքը դասելով հայերենը: Հայ իրականության մեջ եղել է պատմահամեմատական լեզվաբանության առաջին հետևորդը: Մահացել է Վիեննայում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար