Սուքիաս Պարզյան

Բանասեր, եկեղեցական գործիչ

Աշ-Մաթ

Դերասան, բեմադրիչ

Տիգրան Դավթյան

Քանդակագործ

Արշա Օվանեսովա

Կինոռեժիսոր

Վազգեն Տալյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Նորայր Սիմոնյան

Կինոօպերատոր

Ամալյա Արազյան

Դերասանուհի

Նինել Դալլաքյան

Դերասանուհի

Արա Բալիոզյան

Գրող, թարգմանիչ

Գագիկ Ղազարյան

Քանդակագործ

Էլլա Տարունց

Երգչուհի

Վաչե Երիցյան

Դերասան

 

 

 

 

ԿՈՍՏԱՆԴԻՆ ԵՐԶՆԿԱՑԻ

Բանաստեղծ, տաղերգու

1250 - 1328

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Երզնկա քաղաքում: Մանուկ հասակից մտել է վանք: Ենթադրվում է, թե ուսանել է Մեծ Հայքի Եկեղյաց գավառի դպրատներից մեկում՝ Երզնկայից ոչ հեռու գտնվող Տիրաշենի մենաստանում: Նրա կրոնավոր կամ աշխարհական լինելու մասին որոշակի տեղեկություններ չկան, հայտնի է միայն, որ վանական կամ հոգևոր որևէ աստիճան չի ունեցել: Նրան է վերագրվում 27 անուն քերթված: Իր ստեղծագործություններում արտահայտել է Երզնկայի զարգացած քաղաքային կյանքի, արհեստավորական և առևտրական շերտերի աշխարհիկ, ազատամիտ տրամադրություններն ու աղանդավորական գաղափարները, որի համար ենթարկվել է հալածանքի: Նրա բնության երգերը հիմնականում գարնան ու լույսի փառաբանումն են: «Մեծ գոհութիւն հարիւր հազար», «Այսօր եղև պայծառ գարուն», «Գարունն լինի ուրախութիւն» սկզբնատողերով քերթվածներում ամեն ինչ դիտվում է գործողության, ընթացքի ու ծավալման մեջ: Բնության պատկերները նրա երկերում հախուռն են ու գունագեղ, չգերազանցված են մնում արշալույսը խորհրդանշող քերթվածները: Լույսը բանաստեղծի ըմբռնումներում խորհրդանշում է արարիչ, խելք, իմաստություն («Ահա գիշերս էանց» և «Զարթիք ի յերազուտ» սկսվածքով քերթվածները): Նրա սիրո տաղերը ընդարձակում են հայ միջնադարյան բանաստեղծության ընդգրկման սահմանները՝ նշանավորելով նրա նոր ու բարձր աստիճանը: Ըստ բանաստեղծի, կյանքի շարժիչ ուժը սերն է. բնությունն ինքը սեր է, և ամեն ինչ՝ սիրո ծնունդ: Հայ գրականության մեջ առաջին անգամ ստեղծագործության նյութ են դառնում սիրած կնոջ ոչ միայն արտաքին բարեմասնությունները, այլև ներաշխարհը՝ հույզերի ու մտորումների նրբագծումով: Կինը բանաստեղծի համար նույնն է, ինչ բնության մեջ գարունը, առավոտը, լույսը: Սակայն նրա առաջնային բնութագիրը լույսն է. պատկեր «լուսատես», «լուսին սուրաթով լոյս», «զինչ արեգակն լոյս», «աչերու լոյս», «լուսեղեն լոյս» և, վերջապես, գոյության հիմք, կենաց աղբյուր: Անձնական ապրումներն արտահայտվում են պոռթկումով ու ավյունով: Դրանք երաժշտականություն, նրբություն, ընթերցողին վարակելու մեծ զորություն են ձեռք բերում՝ յուրօրինակ տաղաչափությամբ: Նրա բնության ու սիրո երգերը մեր աշխարհիկ քերթության առաջնեկն են: Մահացել է Երզնկայում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար