Հրանտ Ասատուր

Բանասեր, գրաքննադատ

Գևորգ Ալթունյան

Գրականագետ, թարգմանիչ, դրամատուրգ

Ռուբեն Նաքյան

Քանդակագործ

Մկրտիչ Խերանյան

Բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ

Թուշիկ Խաչատրյան

Օպերային երգչուհի

Լևոն Մադոյան

Դուդուկահար

Երվանդ Մանարյան

Դերասան, բեմադրիչ, կինոսցենարիստ

Կլարա Թերզյան

Արձակագիր, լրագրող

Էդման Այվազյան

Գեղանկարիչ

Մարի-Ռոզ Աբուսեֆյան

Դերասանուհի, բեմադրիչ

Ալեքսանդր Ադաբաշյան

Դերասան, գեղանկարիչ

Վարդան Թովմասյան

Քանդակագործ

Արա Նազարեթյան

Արձակագիր

Ասատուր Բալջյան

Օպերային երգիչ

Վազգեն Ֆիշյան

Հաղորդավար

 

 

 

 

ԱՍՏՎԱԾԱՏՈՒՐ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

Պատմաբան

11 սեպտեմբեր, 1862 - 11 փետրվար, 1938

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Ալաշկերտի գավառի Սբ. Հովհաննես գյուղում: Հայտնի է եղել նաև Խաչ անունով: Սովորել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, ապա՝ Ստրասբուրգի համալսարանում: 1885-92թթ և 1896-1912թթ պաշտոնավարել է Էրզրումի Սանասարյան վարժարանում, միաժամանակ եղել նրա վերջին տեսուչը: 1921թ-ից դասավանդել է Կ.Պոլսի հայկական Կեդրոնական վարժարանում: 1925թ. վերադարձել է հայրենիք՝ Արևելյան Հայաստան, դասախոսել Երևանի պետական համալսարանում (1925թ-ից՝ պրոֆեսոր): Զբաղվել է Հայկական լեռնաշխարհի նախաբնիկների և հայ ժողովրդի կազմավորման հարցերով: Ըստ նրա, Հայկական լեռնաշխարհի էթնիկական հիմքը կազմել են տեղաբնիկ սուբարիները, որոնք հետագայում խառնվել են ներխուժած խուռի-միտանի, և ավելի ուշ՝ մուշկ հնդեվրոպական ցեղերի հետ: Ֆրանսիացի Ն.Դոլենսի հետ գրել է Ուրարտուի պատմությանը նվիրված «Հին հայերի պատմությունը» (1907թ., ֆրանսերեն) աշխատությունը: 1925թ-ից եղել է Հայաստանի գիտության և արվեստի ինստիտուտի (հետագայում՝ ՀՀ գիտությունների ինստիտուտ) իսկական անդամ: Դարձել է ստալինյան ռեպրեսիաների զոհ, անհիմն բռնադատվել է Երևանում և գնդակահարվել, 1955թ. (հետմահու) արդարացվել։

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար