Մակար Եկմալյան

Կոմպոզիտոր, դիրիժոր

Վահան Թեքեյան

Բանաստեղծ

Հակոբ Անտոնյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Պողոս Խաչատրյան

Գրականագետ

Ռոդիոն Նահապետով

Դերասան, կինոռեժիսոր

Արծվի Բախչինյան

Բանասեր, կինոգետ, պատմաբան, թարգմանիչ

Սլավա Գրիգորյան

Կիթառահար

Արա Խզմալյան

Թատերագետ

Աննա Ղավալյան

Հաղորդավար, լրագրող

 

 

 

 

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԻՆՃԻԿՅԱՆ

Արևելագետ, պատմաբան

25 սեպտեմբեր, 1913 - 5 ապրիլ, 1990

Ծնվել է Ախալցխայում, տոհմիկ էրզրումցիների ընտանիքում: Նախնական կրթությունն ստացել է Ախալցխայի հայկական դպրոցում։ 1925-26թթ ավարտելով յոթերորդ դասարանը՝ մեկնել է Թիֆլիս, ընդունվել տեղի մանկավարժական տեխնիկումը, ավարտելուց հետո վերադարձել ծննդավայր և որպես ուսուցիչ աշխատել Ախալցխայի շրջանի գյուղերի հայկական դպրոցներում։ 1934-39թթ սովորել է Մոսկվայի պատմության, փիլիսոփայության և գրականության ինստիտուտում, որն ավարտելուց հետո աշխատանքի է նշանակվել Մոսկվայի Վ.Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիայում՝ որպես դասախոս։ 1941-42թթ մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, եղել 89-րդ Թամանյան դիվիզիայի 390-րդ հրաձգային գնդի ռազմական կոմիսար: Զորացրվելուց հետո հաստատվել է Հայաստանում, որտեղ զբաղեցրել է մի շարք պատասխանատու պաշտոններ։ 1974թ. «Օսմանյան կայսրության ազգային բուրժուազիայի ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները» թեմայով պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն (1984թ-ից՝ պրոֆեսոր)։ 1952-54թթ եղել է ՀԿԿ կենտկոմի ագիտացիայի և պրոպագանդայի բաժնի վարիչ, 1955-58թթ միաժամանակ դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում և Երևանի Վ.Բրյուսովի անվան մանկավարժական ինստիտուտում: 1958-71թթ եղել է ՀՀ ԳԱ արևելագիտության բաժանմունքի վարիչ, 1971-84թթ՝ Արևելագիտության ինստիտուտի փոխտնօրենը: 1967թ. ընտրվել է Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների համերաշխության հայկական կոմիտեի նախագահ: Զբաղվել է Օսմանյան կայսրության սոցիալ-տնտեսական խնդիրների, կապիտալիզմի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությամբ: Հեղինակել է Թուրքիայի պատմության նոր շրջանին վերաբերող աշխատություններ։ «Օսմանյան կայսրության բուրժուազիան» (1977թ., ռուսերեն) մենագրության մեջ վերլուծել է Օսմանյան կայսրության բազմազգ բուրժուազիայի զարգացման ուղիները, ցույց տվել այդ ընթացքի առանձնահատկությունները, նշել, որ այլազգի, ոչ թուրք բուրժուազիան (հատկապես հայ, հույն և այլն) նշանակալի տեսակարար կշիռ է ունեցել երկրի տնտեսության զարգացման մեջ, իր քաղաքական դիրքորոշմամբ եղել պակաս պահպանողական, քան թուրք բուրժուազիան։ Ձևավորվող թուրք ազգային բուրժուազիան հակամարտության մեջ է մտել այլազգի բուրժուական խմբերի հետ և, ի վիճակի չլինելով դուրս մղել նրանց տնտեսական մրցակցությամբ, հաճախակի զավթել է այդ ազգերի, առաջինը հայ բուրժուազիայի, հարստությունը, արգելել և խոչընդոտել նրա գործունեությունը՝ ընդհուպ մինչև ֆիզիկական ոչնչացումը։ «Օսմանյան կայսրության անկումը» (1984թ.) աշխատության մեջ արծարծել է 20-րդ դարի սկզբի Օսմանյան կայսրության քայքայման և անկման սոցիալ-տնտեսական պատճառները, ցույց տվել, որ 1908թ. երիտթուրքական հեղաշրջումը չկասեցրեց քայքայման ընթացքը և կայսրության փլուզումը, քանի որ երկրում չէին անցկացվել սոցիալ-տնտեսական քիչ թե շատ շոշափելի վերափոխություններ։ Երիտթուրքերը, շարունակելով ոչ թուրք, բուրժուազիային տնտեսությունից դուրս մղելու քաղաքականությունը, այն հասցրին ընդհուպ մինչև քրիստոնյա բնակչության, հատկապես հայերի, զանգվածային ոչնչացման։ Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար