Քրիստափոր Հուսիկյանց

Գեղանկարիչ, ճարտարապետ

Ատրպետ

Արձակագիր

Աշոտ Աբրահամյան

Պատմաբան, աղբյուրագետ

Անժիկ Հակոբյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Ռաֆայել Աթոյան

Գեղանկարիչ, դերասան

Մարտին Երիցյան

Ջութակահար, վինագործ

Ալբերտ Հովսեփյան

Գեղանկարիչ

Սերգեյ Մուրադյան

Գրաքննադատ

 

 

 

 

ԼԵՎՈՆ ԵՐԱՄՅԱՆ

Դերասան, բեմադրիչ

21 դեկտեմբեր, 1892 - 23 դեկտեմբեր, 1938

Ծնվել է Թիֆլիսում: Եղել է դերասանուհի Աստղիկ Երամյանի ամուսինը: 1909թ. ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը։ Բեմական գործունեությունն սկսել է 1910թ., Թիֆլիսում։ Խաղացել է Ամո խարազյանի, Արմեն Արմենյանի, Օվի Սևումյանի խմբերում։ 1913-20թթ որպես դերասան և ռեժիսոր աշխատել է Բաքվի Զուբալովի անվան ժողովրդական տան հայկական թատերախմբում: Բեմադրել է Սենկևիչի «Յո երթաս», Սումբատովի «Դավաճանություն», Դ.Դեմիրճյանի «Դատաստան», Գ.Սունդուկյանի «Պեպո», Նար-Դոսի «Սպանված աղավնի» պիեսները։ Եղել է Թիֆլիսի Պ.Ադամյանի անվան հայկական դրամատիկական թատրոնի հիմնադիրներից: 1921-23թթ եղել է Թիֆլիսի, 1923-24թթ և 1928-29թթ՝ Լենինականի դրամատիկական (այժմ՝ Գյումրիի Վ.Աճեմյանի անվան), 1924-26թթ և 1929-38թթ՝ Բաքվի հայկական թատրոնների դերասան։ 1926-27թթ փարիզահայ դերասանների մասնակցությամբ բեմադրել է «Պեպո»-ն, Դ.Նիկոդեմիի «Անչափահասը», Յ.Օ՛Նիլի «Աննա Քրիստի»-ն։ Նրա բեմական արվեստը վերջնականապես ձևավորվել և զարգացել է Բաքվի հայկական թատրոնում։ Խաղացել է հետևյալ ներկայացումներում՝ Գ.Սունդուկյանի «Պեպո» (Պեպո), Ա.Շիրվանզադեի «Նամուս» (Սեյրան), Նար-Դոսի «Սպանված աղավնի» (Թուսյան), Ն.Գոգոլի «Ռևիզոր» (Խլեստակով), Ա.Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ» (Նեզնամով), Ա.Կոռնեյչուկի «Պլատոն Կրեչետ» (Պլատոն Կրեչետ), Շիլլերի «Ավազակներ» (Կարլ Մոոր), «Սեր և խարդավանք» (Ֆերդինանտ) և այլն։ Թարգմանել է ռուսական և արևմտաեվրոպական մի շարք պիեսներ, որոևք խաղացվել են հայ բեմում։ Հետագայում Բաքվի հայկական թատրոնը կոչվել է Լևոն Երամյանի անունով։ 1938թ. արժանացել է Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստի կոչման։ Մահացել է Բաքվում: