Սուքիաս Սոմալյան

Բանասեր, բառարանագիր, թարգմանիչ

Տիգրան Գալեմճյան

Թատերական գործիչ, դրամատուրգ

Արշակ Մադոյան

Գրող, պատմաբան

Արբակ Մխիթարյան

Պատմաբան, արվեստաբան, հնագետ

Գևորգ Վիրապյան

Թարգմանիչ

Պարույր Սևակ

Բանաստեղծ, գրականագետ, թարգմանիչ

Դորա Սաքայան

Հայագետ, թարգմանիչ

Սվետլանա Կոլոսարյան

Օպերային երգչուհի

Ռոմիկ Սարդարյան

Բանաստեղծ

Սամվել Կոսյան

Բանաստեղծ, դրամատուրգ

Գայանե Մկրտչյան

Դերասանուհի

Արամո

Դերասան, երգիչ

Հրաչյա Սարիբեկյան

Արձակագիր, գրականագետ

Դիանա Ավետիսյան

Հաղորդավար

Քաջիկ Գրիգորյան

Կոմպոզիտոր, կլառնետահար

 

 

 

 

ՍՈՒՐԵՆ ԵՐԵՄՅԱՆ

Պատմաբան, հայագետ

10 օգոստոս, 1908 - 17 դեկտեմբեր, 1992

Ծնվել է Թիֆլիսում: 1931թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմա-տնտեսագիտական ֆակուլտետը։ 1935-41թթ աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ արևելագիտության ինստիտուտի Լենինգրադի բաժանմունքում։ 1941թ. տեղափոխվել է Երևան և աշխատանքի անցել ԽՍՀՄ ԳԱ հայկական բաժնի նյութական մշակույթի պատմության ինստիտուտում։ 1953-58թթ եղել է ՀՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտի տնօրենը, 1971թ-ից՝ նույն ինստիտուտի հին պատմության բաժնի վարիչը։ Անդամակցել է «Вестник древней истории» և «ՊԲՏ» պարբերականների խմբագրական կոլեգիաներին, ՀԱՀ գլխավոր խմբագրության։ Արժեքավոր են նրա ուսումնասիրությունները հայ ժողովրդի կազմավորման վերաբերյալ («Հայ ժողովրդի պատմություն», հ.1, 1971թ.)։ 1939թ. առաջադրել և հետագայում հիմնավորել է ստրկատիրական կացութաձևի գոյությունը հին Հայաստանում։ Նորովի լուսաբանել է Հայաստանի պատմությունը հին քաղաքակրթությունների ու պետական կազմավորումների ոլորտում, քաղաքների դերը հելլենիստական դարաշրջանում, առևտրի ու տարանցիկ ճանապարհների նշանակությունը։ Անդրադարձել է ավատատիրական Հայաստանի պատմության պարբերացմանը, Արշակունիների ու Բագրատունիների դարաշրջանների քաղաքական ու սոցիալական պատմության խնդիրներին, առանձին ուսումնասիրություն նվիրել 11-13-րդ դարերի Հայաստանում իշխանական նոր տների պատմությանը (Լիպարիտյաններ, Զաքարյաններ, Մահկանաբերդի Արծրունիեեր)։ Հետազոտել է մարզպանական շրջանի Քարթլիի (Վիրքի) և Աղվանքի ավատատիրական կազմավորումները (1935թ.)։ Զբաղվել է Կովկասի լեռնականների բնակության ճշգրտումներով (1970թ.), Հայաստանի, Կովկասի ու Առաջավոր Ասիայի պատմական աշխարհագրության հարցերով։ Նրա ատլասները ն պատմական քարտեզները արժանացել են համընդհանուր ճանաչման։ Ուսումնասիրել է «Աշխարհացոյց»-ը՝ բացահայտելով երկի ստեղծման ժամանակը, բնույթը՝ քարտեզների ուղեցույց-տեքստ լինելը։ Նրա գործուն մասնակցությամբ են հրատարակվել «ԽՍՀՄ պատմության ուրվագծեր» (ռուսերեն), «ԽՍՀՄ պատմության ատլաս» (ռուսերեն), «ԽՍՀՄ պատմություն» (ռուսերեն, 12հ.), «Հայ ժողովրդի պատմություն» (8հ.) բազմահատորյակները, բազմաթիվ պարբերականներ ու ատլասներ։ 1953թ. ստացել է պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան (1955թ-ից՝ պրոֆեսոր): 1954թ-ից եղել է ՀՀ ԳԱ թղթակից-անդամ, 1963թ-ից՝ ՀՀ ԳԱ ակադեմիկոս: 1961թ. արժանացել է Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործչի կոչման, 1985թ.՝ ՀՀ Պետական մրցանակի: Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար