Տիգրան Չիթունի

Բանահավաք, բանասեր

Արշակ Ադամյան

Երաժշտագետ

Սամվել Գրիգորյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Գրիգոր Արզումանյան

Պետական գործիչ

Ռաֆայել Դավիդյան

Ջութակահար

Գառնիկ Շախկյան

Ճարտարապետ, ճարտարապետության պատմաբան

Խորեն Հակոբյան

Գեղանկարիչ

Արաքսյա Դավթյան

Օպերային երգչուհի

Էմմա Պապիկյան

Օպերային երգչուհի

Արմենուհի Սեյրանյան

Օպերային երգչուհի

Շավո Օդաջյան

Բաս-կիթառահար, երաժիշտ

Ելենա Վարդանյան

Դերասանուհի

Աշոտ Գևորգյան

Քանդակագործ

 

 

 

 

ԱՐՇԱԿ ԱԳԱՊՅԱՆ

Արձակագիր

8 մայիս, 1860 - 10 հոկտեմբեր, 1905

Ծնվել է Ղազախի գավառի Լալի (այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզի Վազաշեն) գյուղում։ 1870-75թթ սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում: 1886թ. ավարտել է Թիֆլիսի Ալեքսանդրյան ռուսական ուսուցչական ինստիտուտը։ Դասավանդել է Գետաշենում, Զաքաթալայում, Մոզդոկում, Թիֆլիսում, Երևանում։ Առաջին թղթակցությունը լույս է տեսել 1881թ. մայիսի 30-ին, «Մեղու Հայաստանի»-ում, իսկ 1888թ-ից տպագրվել է «Նոր-դար»-ում։ Նրա նախասիրած ժանրն ակնարկատիպ պատմվածքն է եղել։ Ստեղծել է հայ գյուղացիության սոցիալական կյանքն ու պայքարը վերարտադրող ճշմարիտ պատկերներ («Մուսինի գանգատը», 1888թ., «Անարդար պահանջ», 1889թ., «Գյուղի ճամփեն», 1896թ.)։ Ամենածավալուն գործը «Մարդասպանը» վիպակն է (1896թ.)։ Գ.Ի.Ուսպենսկու նման մերժել է բուրժուական քաղաքը, նշել հողից կտրված գյուղացու կործանման անխուսափելիությունը («Դավթարից ջնջվածը», 1894թ.)։ Նրա հասարակական իդեալը շահագործումից ազատ, լուսավորված գյուղն է։ Իր հոդվածներում համակրանք է արտահայտել ռուս վաթսունականների նկատմամբ, արձագանքել մայրենի լեզվի ու գրականության հուզող հարցերին, պայքարել հանուն մանկավարժական առաջավոր սկզբունքների արմատավորման և մատաղ սերնդի ազգային դաստիարակության։ Մահացել է ծննդավայրում։

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար