Սանդալ

Արձակագիր

Երուխան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Վարդգես Թաթիկյան

Բանաստեղծ, դրամատուրգ, լրագրող

Մկրտիչ Ջանան

Դերասան, դրամատուրգ

Ալեքսանդր Չաուշյան

Թավջութակահար

Օֆելյա Վարդանյան

Գեղանկարչուհի

Վազգեն Սաֆարյան

Գրականագետ

Պարույր Հայրիկյան

Գրող, երգահան, պետական գործիչ

Քրիստինե Սահակյան

Օպերային երգչուհի

Նունե Սիրավյան

Գեղանկարչուհի, թատերագետ

Լիլու

Երգչուհի

 

 

 

 

ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԱՍՏՈՒՐՅԱՆ

Պատմաբան

30 մայիս, 1880 - 28 մարտ, 1950

Ծնվել է Կիլիկիայի Մարաշ քաղաքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում, ապա սովորել Վենետիկի Սբ. Ղազար վանքի դպրոցում։ Այնուհետև ուսանել է Մյունխենի (Գերմանիա) համալսարանում, որն ավարտելուց հետո, իբրև պատմագիտության դոկտոր, վերադարձել է Վենետիկ։ 1922թ-ից բնակություն է հաստատել Արգենտինայի Բուենոս Այրես, ապա՝ Կորդովա քաղաքներում, 1924թ-ից նույն քաղաքի «Մոնսերատ» վարժարանում եղել է լատիներենի և ֆրանսերենի պրոֆեսոր։ Հիմնականում զբաղվել է հին և միջնադարյան Հայաստանի պատմության հարցերով։ 1912թ. լույս է ընծայել Արտաշեսյան և Արշակունյաց դարաշրջանում հայ-հռոմեական հարաբերությունների մասին մենագրություն, ուր քննաբար օգտագործել է հայկական և օտար սկզբնաղբյուրները։ «Պատմություն Հայոց» (1947թ.) աշխատության մեջ ամփոփ ձևով շարադրել է Հայաստանի քաղաքական պատմությունը՝ սկսած հնագույն շրջանից մինչև նորագույն ժամանակները։ Մահացել է Կորդովայում։

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար