Ամիրդովլաթ Ամասիացի

Բժիշկ, բառարանագիր, մատենագիր

Հովհաննես Չամուռճյան

Հրապարակախոս, բանասեր, թարգմանիչ

Կարապետ Բասմաջյան

Բժիշկ, պատմաբան, բառարանագիր

Հարություն Դաղբաշյան

Բառարանագիր, պատմաբան

Բենիամին Նուրիկյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Մուշեղ Իշխան

Արձակագիր, դրամատուրգ, բանաստեղծ

Հովհաննես Գրիգորյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Ալին Գոյան

Երգչուհի

 

 

 

 

ՀՄԱՅԱԿ ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Գեղանկարիչ

26 մարտ, 1871 - 7 հուլիս, 1939

Ծնվել է Տրապիզոնում: 1886-91թթ սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում` Հարություն Շամշինյանի արվեստանոցում, 1891-94թթ` Մյունխենի կայսերական ակադեմիայում: Ապրել և աշխատել է Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Կովկասում (մասնավորապես` Թիֆլիսում): Ստեղծագործել է հիմնականում դիմանկարի, նատյուրմորտի, բնանկարի ժանրերում, ունի նաև թեմատիկ-կոմպոզիցիոն ոչ մեծ կտավներ: Բնանկարներն արտացոլում են գյուղի կյանքը («Վարը Արագածի լանջին», 1910-20թթ, «Հովիվը», 1910-ական թթ և այլն): Վավերագրական են նկարչի քաղաքական տեսարանների պատկերները («Հին Թիֆլիս», 1888թ.): Ստեղծել է հայ գեղջուկների («Հայ գյուղացին», 1917թ.), արհեստավորների («Ոսկերիչ Ալեքոն», 1895-98թթ) կենցաղական մեկնաբանությամբ տիպեր, ինչպես նաև մտավորականների ու պատմական անձանց դիմանկարներ («Մովսես Խորենացի», «Կաթողիկոս Խրիմյան», երկուսն էլ` 1900-10թթ), ինքնանկարներ: Գեղանկարչական բարձր վարպետության է հասել իր նատյուրմորտներում («Բանջարեղեն», «Մրգեր», երկուսն էլ` 1901թ.): Նրա արվեստին բնորոշ են քնարականությունը, կառուցվածքային պարզությունը, հուզականությունը: 1948թ. Երևանում բացվել է նրա հետմահու ցուցահանդեսը: Գործերը պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, մասնավոր հավաքածուներում` Թբիլիսիում, Մոսկվայում: Մահացել է Թբիլիսիում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար