Միքայել Պատկանյան

Դրամատուրգ, թատերական գործիչ, թարգմանիչ

Գուսան Ջիվանի

Աշուղ, երգիչ

Իսկուհի Մինաս

Արձակագիր, բանաստեղծ

Դանիել Դզնունի

Արվեստաբան

Լուիզա Ասլանյան

Արձակագիր, պետական գործիչ

Դանիել Գևորգյան

Բանաստեղծ, արձակագիր

Կառլեն Նուրիջանյան

Քանդակագործ

Գևորգ Քրիստինյան

Բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ

Ֆրիդ Սողոյան

Քանդակագործ

Նարե Համբարձումյան

Հաղորդավար, երգչուհի

 

 

 

 

ԿԱՐԱՊԵՏ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ

Գեղանկարիչ, գոբելենագործ

7 մարտ, 1932 - 3 փետրվար, 2006

Ծնվել է Երևանում: 1953թ. ավարտել է Երևանի Փ.Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1959թ` Լենինգրադի Վերա Մուխինայի անվան գեղարվեստի բարձրագույն ուսումնարանը: 1972-87թթ նախագահել է Հայաստանի նկարիչների միության դեկորատիվ կիրառական արվեստի մասնաճյուղը: 1973-87թթ եղել է Հայաստանի նկարիչների միության վարչության և նախագահության անդամ: 1962-79թթ դասավանդել է Երևանի Փ.Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1964-74թթ` Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտում: Նրա անվան հետ է կապված ժամանակակից հայկական գոբելենի զարգացման սկիզբը։ Եղել է առաջինը, ով Հայաստանում 1960-ականների սկզբներին անդրադարձել է արվեստի այս նոր ժանրին։ Նրա ազդեցությունն իրենց վրա զգացել են Հայաստանի բոլոր նկարիչները, ովքեր աշխատել են դեկորատիվ-կիրառական արվեստի այս ոլորտում: «Աղերս խաղաղության» (1966թ.), «Կենաց» (1982թ., Սարդարապատի ազգագրական թանգարան), «Առատություն» (1983թ., ԺԱԹ), «Ջանգյուլում» (1974թ., ՀԱՊ), «Նարդի» (1983թ., ՌԴ դեկորատիվ արվեստի թանգարան), «Ռեքվիեմ» (2001թ.) և այլ գործեր աչքի են ընկնում գունապլաստիկ և կոմպոզիցիոն արտահայտչաձևերի թարմությամբ: Հեղինակ է բազմաթիվ մեծածավալ գոբելենների` Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրի վարագույրը (360 մ), Շախմատի տան 4 գոբելենները (յուրաքանչյուրը` 20 մ), Գյումրիի Վ.Աճեմյանի անվան թատրոնի նախասրահի 8 գոբելենները (յուրաքանչյուրը` 20 մ), Վարագույրներ Ուստ Կամենոգորսկ (440 մ) և Վոլգոդոնսկ քաղաքներում (160 մ): Հեղինակել է գեղանկարչական բազմաթիվ կտավներ, որոնցից առանձնանում են «Հակասուպրեմատիզմ» շարքի աշխատանքները։ Հեղինակ է նաև խճանկարային պաննոների` «Սինթեզ» (1967թ.), «Դրախտ» (1968թ., գտնվում է Սարդարապատի հերոսամարտի հուշահամալիրում, արժանացել է ՀՀ ԳԱ պատվոգրի), «Խաղողը» (1969թ., Արտաշատ), «Ծիլն ու արևը» (1970թ., համահեղինակ` Մ.Քամալյան, Ց.Ազիզյան), Մեծածավալ կոմպոցիզիա (2000x800 սմ, գտնվում է ՀՀ ԳԱ կենսաքիմիայի ինստիտուտի շենքի ճակատային մասում), «Խաչատուր Աբովյան» (1972թ., Աբովյան, 1100x2500 սմ): Խճանկարները կատարված են բազմագույն բնական քարերից: Ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի և տարբեր երկրների թանգարաններում, պատկերասրհներում, ՀՀ մշակույթի նախարարության ֆոնդերում, մասնավոր հավաքածուներում: 1983թ. արժանացել է Հայաստանի վաստակավոր նկարչի կոչման: Մահացել է Երևանում: