Խորեն Սարգսյան

Գրականագետ

Գրիգոր Յաղջյան

Դրամատուրգ, դերասան

Նիկողայոս Նիկողոսյան

Գեղանկարիչ, քանդակագործ

Ալբերտ Դիլբարյան

Գեղանկարիչ

Հերմինե Ղարագյոզ

Դերասանուհի

Նազարեթ Կիրակոսյան

Բանաստեղծ, առակագիր

Գրիգոր Ջանիկյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Փարավոն Միրզոյան

Գեղանկարիչ

Սարգիս Գարուկյան

Գեղանկարիչ

Աիդա Սահակյան

Դերասանուհի

Դավիթ Ավդալյան

Կինոռեժիսոր

Սոնա Արշակյան

Դաշնակահար

 

 

 

 

ԱՆԱՏՈԼԻ ՊԱՊՅԱՆ

Գեղանկարիչ

25 նոյեմբեր, 1924 - 23 հունվար, 2007

Ծնվել է Երևան: 1950թ. ավարտել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը, 1951-53թթ կատարելագործվել է Մոսկվայում: 1953թ-ից դասավանդել է Երևանի Փ.Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1962թ-ից` Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտում (1984թ-ից` պրոֆեսոր): Գեղանկարչի դիմանկարներն ու կոմպոզիցիաներն աչքի են ընկնում անմիջականությամբ, ժամանակի (1950-60-ական թվականներ) անհատի ապրումները, նաև հասարակական ու գեղագիտական ըմբռնումներն արտահայտելու շեշտված միտումով։ Գունանկարներին բնորոշ են կուռ կառուցվածքը, զուսպ միջոցներով մեծ արտահայտչականության հասնելու վարպետությունը։ Գործերից են` «Մեղեդի» (1960թ.), «Մեսրոպ Մաշտոց» (1962թ.), «Առավոտ» (1978թ.), «Օջախ» (1983թ.), «Որդիները» (1965թ.), «Ռեքվիեմ ըստ Նարեկացու» (1987-2000թթ), «Գարուն ա, ձուն ա արել» (2000թ.), «Պար հին ծառերի տակ» (2000թ.), «Ռեքվիեմ ըստ Նարեկացու» (2003թ., եռապատկեր), «Առավոտ» (2004թ.), «Կեսօր» (2004թ.), «Երեկո» (2004թ.) և այլն: Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (1981թ., 1999թ., 2004թ.), Փասադենայում (2000թ.)։ Գործերից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստի պետական թանգարանում և այլուր։ 1983թ. արժանացել է Հայաստանի ժողովրդական նկարչի կոչման: Մահացել է Երևանում: