Առնոլդ Մարտիրոսյան

Բեմադրիչ, դերասան

Վարազդատ Հարությունյան

Ճարտարապետ, տեսաբան

Ռուբեն Աղաբաբյան

Ճարտարապետ, բանաստեղծ

Արտեմ Մեջինյան

Քամանչահար

Հեկտոր Ռշտունի

Գրականագետ, գրաքննադատ

Ռաֆայել Արամյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Մայքլ Քրմոյան

Երգիչ, դերասան

Թերեզա Գրիգորյան

Բալետի արտիստ, պարուսույց

Գրիգոր Խանջյան

Գեղանկարիչ

Մարտիրոս Գուշագճյան

Բանաստեղծ, բառարանագիր, թարգմանիչ

Սուրեն Առաքելյան

Կինոռեժիսոր

Մերուժան Տեր-Գուլանյան

Գրող, հրապարակախոս

Սեդրակ Երկանյան

Դաշնակահար, դիրիժոր

Աղասի Թալալյան

Գեղանկարիչ

Հերմինե Նավասարդյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Հայկ Մելիքյան

Դաշնակահար

Էդգար Հակոբյան

Ջութակահար

Արթուրո Սայան

Դերասան, ռեժիսոր

Լյուբով Թադևոսյան

Օպերային երգչուհի

 

 

 

 

ՌԵԹԵՈՍ ՊԵՐՊԵՐՅԱՆ

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

10 հոկտեմբեր, 1848 - 7 ապրիլ, 1907

Ծնվել է Կոստանդնուպոլսի Խասգյուղ թաղամասում: 1866թ. ավարտել է Ներսիսյան վարժարանը, զբաղվել ուսուցչությամբ։ 1876թ. հիմնել է «Պէրպէրեան վարժարան» հայկական դպրոց-վարժարանը։ Նրա նշանաբանն էր՝ «առանց կրթության չկայ կյանք, չկայ երջանկություն»։ Մտավորականի բանաստեղծությունների ժողովածուներն են` «Առաջին տերևք» (1877թ.), «Խոհք և հուշք» (1904թ.), որոնք կրում են ֆրանսիական ռոմանտիզմի, մասնավորապես Լամարթինի ազդեցությունը։ Վերջինիս մի շարք բանաստեղծությունները թարգմանել է հայերեն` «Մահ Սոկրատա», «Լիճ» և այլն: Անդրանիկ բանաստեղծությունները հիմնականում սիրո և բնության երգեր են, որոնց մեջ գերակշռում է փիլիսոփայական խոհը։ Լեզուն եղել է գրաբար և կիսագրաբար։ Նրա մանկավարժակակ ձեռնարկներում` «Դաստիարակի մը խոսքերը» (1901թ.), «Դպրոց և դպրություն» (1907թ.) և այլն, դրսևորվում են գեղեցիկի, բարու, ճշմարտության սկզբունքները, որոնց դիրքերից էլ նա կոչ է արել ծառայել ժողովրդին, հրաժարվել սերտողական մեթոդներից, դասավանդումը դարձնել հետաքրքիր և ուսանելի, ժամանակի առաջադիմական պահանջներին համապատասխան՝ ուսուցիչներ պատրաստել ազգի համար: Կնոջ կրթությունը համարել է բարիք՝ գտնելով, որ այն լավագույն ընտանիքի հիմքն է, իսկ ընտանիքը՝ հասարակության հենարանը։ Ըստ գրողի՝ բարոյական դաստիարակության ամենազորեղ միջոցը դաստիարակի անձնական օրինակն է։ Մանկավարժական գործունեությանը զուգընթաց ակտիվորեն ներգրավված է եղել հրապարակախոսական բնագավառում և հասարակական կյանքում, գրել է հրապարակախոսական-փիլիսոփայական աշխատություններ։ Հանդես է եկել նաև Հրաչյա ծածկանունով։ Մահացել է Կ.Պոլսի Սկյուտար թաղամասում: