Խորեն Գալֆայան

Բանաստեղծ, դրամատուրգ

Արշակ Ֆեթվաճյան

Գեղանկարիչ

Ստեփան Շահումյան

Լրագրող, պետական գործիչ

Արամ Քոչարյան

Կոմպոզիտոր, երաժշտագետ

Վարագ Առաքելյան

Լեզվաբան, բանասեր

Շահեն Թաթիկյան

Արձակագիր

Մարիա Ղամբարյան

Դաշնակահար

Արմեն Չալտիկյան

Ճարտարապետ, գեղանկարիչ, գրաֆիկ

Գևորգ Դևրիկյան

Արձակագիր, հրապարակախոս

Վլադիմիր Անտաշյան

Քանդակագործ

Լեմս Ներսիսյան

Գեղանկարիչ

Նոննա Զոտովա

Հաղորդավար, դերասանուհի

Մարիա Դիվանյան

Բալետի արտիստ, պարուսույց

 

 

 

 

ԳՈՒՍԱՆ ՇԻՐԻՆ

Աշուղ

11 հունիս, 1827 - 30 հուլիս, 1857

Հովհաննես Կարապետյան

Ծնվել է Երևանի նահանգի Կողբ գյուղում: Երկու տարեկանում կուրացել է: Աշակերտել է ալեքսանդրապոլցի աշուղ Բավեին, ապա Կարինում կատարելագործվել աշուղ Էսպիի մոտ և ստացել վարպետի կոչում: Հիանալի ձայնի, սրտառուչ երգելու համար անվանվել է Շիրին (թուրքերեն` քաղցր): Ապրել և ստեղծագործել է Վաղարշապատում: Մեզ են հասել նրա չորս տասնյակ հայերեն և ավելի քան 100 թուրքերեն երգեր: Առաջին երգերը տպագրվել են 1850թ.` Գաբրիել Պատկանյանի «Արարատ» թերթում, այնուհետև` «Բազմավեպում»: 1856թ. լույս է տեսել աշուղի երգերի առաջին ժողովածուն, 1891թ.` երկրորդը` «Նոր քնար» խորագրով: Ստեղծագործել է աշուղական ամենաբարդ երգատեսակներով: Նրա ստեղծագործությունները խոր հետք են թողել աշուղներ Նիրանիի, Սեյադի, Ջիվանու վրա, որոնք էլ երգեր են ձոնել նրան: Պատմական առումով Շիրինի ստեղծագործությունը կապող օղակ է հայ աշուղական երգարվեստի զարգացման երկու ժամանակաշրջանների միջև` Սայաթ-Նովայից Ջիվանի: Մեծ ժողովրդականություն են վայելում «Այգեպան», «Ակնարկյա», «Կորած յափընջին» երգերը: Մահացել է Վաղարշապատում (այժմ` Էջմիածին):