Յուզեֆ Դիոնիս Մինասովիչ

Բանաստեղծ, թարգմանիչ, իրավաբան

Ներսես Սարգիսյան

Բանասեր, աղբյուրագետ

Թադեոս Թոռնյան

Բանասեր, աստվածաբան

Թադևոս Ավդալբեկյան

Տնտեսագետ, հայագետ, գրականագետ, պատմաբան

Նվարդ Թումանյան

Գրականագետ

Վարդ Արսլան

Արվեստաբան, պատմաբան, գրականագետ

Եվգենի Լևխանյան

Գեղանկարիչ, բեմանկարիչ

Օլգա Սանահյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Արմեն Ջիգարխանյան

Դերասան, բեմադրիչ

Ասիլվա

Գեղանկարչուհի, քանդակագործ

Անտոն Աղայանց

Բեմադրիչ

 

 

 

 

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՀԻՍԱՐՅԱՆ

Արձակագիր

24 հունիս, 1827 - 9 օգոստոս, 1916

Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում: Նախնական կրթությունն ստացել Է ծննդավայրում: Եղել Է ուսուցիչ: 1851թ-ից Կ.Պոլսում հրատարակել է «Բանասեր» պարբերագիրք-ժողովածուն, որի նպատակն էր «լուսավորություն, կրթություն քարոզել, ազգային առաջադիմություն առաջնորդել»: «Բանասեր» հանդեսը աշխարհաբար լեզվով առաջին պարբերականն էր, որը 1852թ. դադարել Է լույս տեսնել: Գրողը ձեռնամուխ է եղել «Ժուռնալ Ազիատիկ դը Կոնստանտինոպլ» («Journal Asiatique de Constantinople») ֆրանսալեզու պարբերականի հրատարակությանը: Նրա «Խոսրով և Մաքրուհի» (1851թ.), «Նեոն կամ Կատարած աշխարհի» (1867թ.) վեպերը, կրոնաբարոյախոսական ու սենտիմենտալ-հայեցողական գաղափարախոսությամբ հանդերձ, դասվում են հայ ռոմանտիկական գրականության ուշագրավ գործերի շարքը: Լույս է ընծայել նաև «Կարճառօտ պատկեր Նաբոլեոն Պոնաբարթէին վարուցը» (1847թ.), «Դիւան», որ է տաղարան» (1871թ.) գրքերը: Մահացել է Կոստանդնուպոլսում: