Տիգրան Չիթունի

Բանահավաք, բանասեր

Արշակ Ադամյան

Երաժշտագետ

Սամվել Գրիգորյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Գրիգոր Արզումանյան

Պետական գործիչ

Ռաֆայել Դավիդյան

Ջութակահար

Գառնիկ Շախկյան

Ճարտարապետ, ճարտարապետության պատմաբան

Խորեն Հակոբյան

Գեղանկարիչ

Արաքսյա Դավթյան

Օպերային երգչուհի

Էմմա Պապիկյան

Օպերային երգչուհի

Արմենուհի Սեյրանյան

Օպերային երգչուհի

Շավո Օդաջյան

Բաս-կիթառահար, երաժիշտ

Ելենա Վարդանյան

Դերասանուհի

Աշոտ Գևորգյան

Քանդակագործ

 

 

 

 

ԱՆԱՅԻՍ

Արձակագիր, բանաստեղծ

20 փետրվար, 1872 - 4 օգոստոս, 1950

Եվփիմե Ավետիսյան

Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում, Ակնից գաղթած Չոպանյան (Հովվյան) հայտնի գերդաստանի ճյուղավորումներից մեկում։ Կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Մաքրուհյաց վարժարանում, ապա սովորել ֆրանսիացի գրող տիկին Ֆյուրեի մասնավոր դպրոցում։ Հայերենը կատարելագործելու համար մասնավոր դասեր է վերցրել բանաստեղծներ Թովմաս Թերզյանից և Խորեն Նար Պեյից։ Առաջին նորավեպը՝ «Խրճիթի մը մեջ», լույս է տեսել 1885-86թթ, «Մասիս» շաբաթաթերթում։ 1893թ. նույն հանդեսում լույս է տեսել նրա առաջին բանաստեղծությունը։ Այնուհետև հաճախ է երևացել պարբերական մամուլում արձակ և չափածո երկերով։  Երկերում արտացոլել է հալածված, ողբերգություն ապրող մարդկանց կյանքը, բողոքել կնոջ իրավազրկության դեմ։ Համիդյան կոտորածի տարիներին մեկնել է Շվեյցարիա, Օսմանյան սահմանադրությունից հետո վերադարձել է Կ.Պոլիս, աշխատակցել մամուլին («Բիւզանդիոն», «Արեւելեան մամուլ», «Շանթ» և այլն)։ Առաջին աշխարհամարտից հետո եղել է «Հայ կին» հանդեսի աշխատակիցներից մեկը։ Ապրել է նաև Ռումինիայում, Բուլղարիայում։ 1922թ. տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ապրել է մինչև կյանքի վերջը, շարունակելով աշխատակցել սփյուռքահայ մամուլին («Հայաստանի կոչնակ», «Անահիտ» և այլն)։ Նրա բանաստեղծություններն ամփոփված են «Այգ և վերջալույս» ժողովածուում (Փարիզ, 1942թ.)։ Մահից մի տարի առաջ լույս են տեսել նրա արժեքավոր հիշողությունները «Հուշերս» վերնագրով (Փարիզ, 1949թ.)։ Մահացել է Փարիզում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար