Սիմոն Ճուլարտյան

Բանահավաք, բանասեր

Հովսեփ Աթաբեկյանց

Հրապարակախոս, թարգմանիչ, գյուղատնտես

Ալեքսանդր Սպենդիարյան

Կոմպոզիտոր, դիրիժոր

Տիգրան Խրլոպյան

Մշակութային գործիչ, արձակագիր

Արշալույս Գույումջյան

Դերասանուհի, մշակութային գործիչ

Արմեն Գուլակյան

Բեմադրիչ, դրամատուրգ

Մարիամ Ասլամազյան

Գեղանկարչուհի

Առլեն Ֆրենսիս

Դերասանուհի

Գուրգեն Հովնան

Գրականագետ

Անջելո Էֆրիկյան

Ջութակահար, դիրիժոր, երաժշտագետ

Աիդա Դումանյան

Օպերային երգչուհի

Վահե Ահարոնյան

Դաշնակահար

Սուսաննա Կարապետյան

Երգահան, քանոնահար

Ռուբեն Եսայան

Քանդակագործ

Հովհաննես Զատիկյան

Արձակագիր, պատմաբան

Անահիտ Ֆլջյան

Արվեստաբան

Արարատ Սարգսյան

Գեղանկարիչ

Ալբինա Համբարձումյան

Երգահան, երաժիշտ

 

 

 

 

ՀԱՄԼԵՏ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

Պատմաբան

25 սեպտեմբեր, 1948 - 5 հուլիս, 2020

Ծնվել է Հայաստանի Լճաշեն գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզում)։ 1954-66թթ սովորել է տեղի միջնակարգ դպրոցում: 1973թ. ավարտել է Կիրովականի (այժմ՝ Վանաձոր) մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1969-78թթ Սևանի շրջանի Գեղամավան և Լճաշեն գյուղերի միջնակարգ դպրոցներում աշխատել է որպես պատմության ուսուցիչ, ապա՝ ուսումնական մասի վարիչ։ 1978թ. որպես ավագ գիտաշխատող աշխատել է Հայաստանի ազգագրության պետական թանգարանում։ 1978թ-ից աշխատանքի է անցել Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի պատմության ինստիտուտի հին դարերի պատմության բաժնում, իսկ 1979թ. տեղափոխվել ինստիտուտի նորագույն պատմության բաժին։ 1994թ-ից դասավանդել է Գավառի պետական համալսարանում, որտեղ 1997թ-ից եղել է պատմության ամբիոնի վարիչը: 2003-05թթ կատարել է ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի Հայաստանի Հանրապետության առաջին պատմության բաժնի վարիչի պարտականությունները, իսկ 2010թ-ից եղել է ինստիտուտի նորագույն պատմության բաժնի վարիչը։ Անդամակցել է ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի և Գավառի պետական համալսարանի գիտական խորհուրդներին, ՀՀ ԲՈՀ-ի «Հայոց պատմության» մասնագիտական խորհրդին։ 1982թ. պաշտպանել է «Հայկական ԽՍՀ բանվոր դասակարգը սոցիալիզմի ամրապնդման և զարգացման ժամանակաշրջանում. քանակը, կազմը, ստեղծագործական ակտիվությունը» խորագրով թեկնածուական ատենախոսություն, 1991թ.՝ դոկտորական ատենախոսություն՝ «Հայաստանի բանվոր դասակարգը 1940-1950-ական թվականներին» թեմայով (2005թ-ից՝ պրոֆեսոր)։ Ուսումնասիրություններ է հրատարակել հին և միջին դարերի, նոր և նորագույն ժամանակաշրջանների տարբեր հիմնախնդիրների վերաբերյալ։ Նրա գիտական վաստակը մեծապես դրսևորվել է Հայաստանի 20-րդ դարի պատմության ուսումնասիրության բնագավառում՝ ՀԽՍՀ բանվոր դասակարգ, ժողովրդագրական գործընթացներ, Արցախի հիմնախնդիր, Նոր Բայազետի գավառի պատմություն և այլն։ Հեղինակել է հինգ մենագրություն և տասնյակ հոդվածներ։ Աշխատությունները վերաբերում են Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական, հասարակական-քաղաքական և սոցիալ-դասակարգային հիմնահարցերին, նաև ՀՀ (1918-20թթ) պատմությանը։ Արցախի պատմությանն ու Արցախյան հարցին է վերաբերում նրա «Լեռնային Ղարաբաղը 1918-1921 թվականներին» (1996թ.) մենագրությունը, ուր լուսաբանված է այդ ժամանակահատվածում Արցախում հայկական իշխանության մարմինների ձևավորումը, երկրամասի հայության համագումարները, թուրք և ադրբեջանցի նվաճողների դեմ համառ պայքարը, Անտանտի տերությունների ու Խորհրդային Ռուսաստանի քաղաքականությունը, Լեռնային Ղարաբաղը Խորհրդային Ադրբեջանին բռնակցելու գործընթացը։ Ուսումնասիրել է Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառի ամբողջական պատմությունը։ Հրատարակվել են հեղինակի «Նոր Բայազետի գավառը 1828-1913 թվականներին» (2008թ.) և «Նոր Բայազետի գավառը 1914-1920 թվականներին» (2012թ.) հիմնարար մենագրությունները, որտեղ աղբյուրագիտական հարուստ նյութի օգտագործմամբ ներկայացված է գավառի պատմությունը՝ սկսած Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրությանը միանալուց մինչև Հայաստանի Առաջին Հանրապետության կործանումը։ Անդրադարձել է գավառի վարչատարածքային փոփոխություններին, բնակչության տեղաշարժերին, ազգային և դավանական կազմին, սոցիալ-տնտեսական վիճակին, կրթամշակութային և հոգևոր կյանքին, Հայոց ցեղասպանությունից (1915թ.) մազապուրծ արևմտահայ փախստականների ու որբերի՝ գավառում տեղավորման, նրանց խնամքի կազմակերպման աշխատանքներին։ Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար