Ոսկան Տեր-Գրիգորյան

Բանասեր, աշուղագետ

Ազնիվ Հրաչյա

Դերասանուհի

Ակսել Բակունց

Արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ

Հովիկ Էդգարյան

Երաժիշտ, բանաստեղծ

Նանսեն Միքայելյան

Բանաստեղծ, մանկագիր

Աշոտ Առաքելյան

Լուսանկարիչ, բժիշկ

Մարտին Շահբազյան

Լուսանկարիչ

Լևոն Ղալումյան

Ճարտարապետ

Նաիրուհի Ալավերդյան

Երգչուհի, պարուհի

Գևորգ Հաճյան

Օպերային երգիչ

Ռաֆիկ Հարությունյան

Պարող, պարուսույց

 

 

 

 

ԿԻՄ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ

Հայագետ

3 դեկտեմբեր, 1938 - 8 հոկտեմբեր, 1991

Ծնվել է Ախալքալակի շրջանի Ղադո գյուղում։ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետն ավարտելուց հետո, պրոֆեսոր Խորեն Սարգսյանի ղեկավարությամբ զբաղվել է հայ-բյուզանդական մատենագրական առնչություններով։ Հմտացել է հունարենին և 1970թ. որպես թեկնածուական դիսերտացիա պաշտպանել իր անդրանիկ մենագրությունը՝ «Բարսեղ Կեսարացու «Վեցաւրեան» հայ մատենագրության մեջ»: «Վեցաւրեայի» հետքերը հայ մատենագրության մեջ պրպտելիս վերանայել է Կորյունի, Եզնիկ Կողբացու, Եղիշեի ու Անանիա Շիրակացու գործերի աղբյուրներին վերաբերող շատ ավանդական դրույթներ։ Հետագայում այդ ամենը «Վեցաւրեայի» գիտական բնագիրը հրատարակելու հիմք է ծառայել, որով և սկիզբ է դրվել պրոֆեսոր Լ.Խաչիկյանի նախաձեռնած «Հայ թարգմանական հուշարձաններ» մատենաշարին։ Մի քանի տարի վարել է «Լրաբեր հասարակական գիտությունների» ամսագրի պատասխանատու քարտուղարի պաշտոնը։ 1976թ. աշխատանքի է տեղափոխվել ՀՀ ԳԱ արևելագիտության ինստիտուտի նորաբաց կովկասագիտության և բյուզանդագիտության բաժին, որտեղ ավարտել ու հրատարակել է իր երկրորդ մենագրությունը՝ «Գրիգոր Նազիանղացին հայ մատենագրության մեջ», որի համար 1986թ. նրան շնորհվել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։ Միաժամանակ գիտական հանդեսներում տպագրել է մի շարք աղբյուրագիտական բնագրագիտական ուսումնասիրություններ։ Մահվանից առաջ հրատարակության է հանձնել Գրիգոր Նյուսացուն նվիրված մենագրությունը և ավարտել Բարսեզի «Պահոց գրքի» պատրաստումը՝ մեկ առ մեկ նշելով իր չտեղադրած էջերի պատկանելիությունը։ Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար