Ոսկան Երևանցի

Տպագրիչ, մշակութային գործիչ, լեզվաբան

Լուկաչ Պատրուբանի

Լեզվաբան, բանասեր

Հերան Շաբան

Գեղանկարիչ

Իվան Ղալամյան

Ջութակահար

Կարպ Խաչվանքյան

Դերասան, բեմադրիչ

Ֆլորա Գրիգորյան

Բեմանկարիչ

Հովիկ Վանյան

Դերասան

Մանե Սարինյան

Թարգմանիչ, գրականագետ

Ավետիք Չթչյան

Գեղանկարիչ

 

 

 

 

ԿԱՐԼՈՍ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ

Արձակագիր, երգիծաբան

12 դեկտեմբեր, 1932 - 10 հուլիս, 2019

Ծնվել է Երևանում։ Ավարտել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը և Մոսկվայի բարձրագույն կուսակցական դպրոցի միջազգային հարաբերություններ բաժինը։ Աշխատել է «Ոզնի» երգիծական հանդեսում։ Եղել է «Կրոկոդիլ» համամիութենական երգիծական ամսագրի հատուկ թղթակիցը Հայաստանում։ Աշխատել է հանրային ռադիոյում որպես «Փշարմավ» երգիծական հանդեսի խմբագիր։ Եղել է «Հորիզոն» շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիրը։ Հեղինակել է հասարակական սուր հնչեղության բազմաթիվ հրապարակախոսական հոդվածների ու ֆելիետոնների: 1974թ-ից եղել է Հայաստանի գրողների միության անդամ: Նրա գրական ստեղծագործությունները թարգմանվել են մի շարք օտար լեզուներով։ Անդամակցել է նաև Հայաստանի ժուռնալիստների միությանը։ Հրատարակվել են նրա «Լռության լեզուն» (1972թ.), «Բարի մարդը» (արաբերեն, 1999թ.), «Բռնակալի պորտը» (2002թ.), «Բեկված ժպիտներ» (2003թ.), «Խուստուփի արծիվը» (2004թ.), «Շարժվող բեկոր» (2010թ.), «Կսմիթներ» (2014թ.) և այլ գրքեր: 1966թ. «Ամուսնություն երևանյան ձևով» պիեսի համար արժանացել է հանրապետական առաջին մրցանակի։ 2009թ. արժանացել է ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալի, 2010թ.՝ «Հրանտ և Մանուշակ Սիմոնյաններ» գրական ամենամյա մրցանակի։ Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար