Գրիգոր Ահարոնյան

Քանդակագործ

Ավետիս Սանճյան

Բանասեր, հայագետ

Միշել Լեգրան

Կոմպոզիտոր, դաշնակահար, դիրիժոր

Արա Վահունի

Կինոռեժիսոր

Ջուլիետա Բաբայան

Դերասանուհի

Արմեն Քոլոզյան

Գեղանկարիչ, խեցեգործ

Աստղիկ Ոսկերչյան

Գոբելենագործ

Սվետլանա Սարգսյան

Գեղանկարչուհի

Զոհրաբ Հարոյան

Հաղորդավար, լրագրող

 

 

 

 

ԵՂԻՇԵ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

Գրականագետ

12 սեպտեմբեր, 1912 - 20 օգոստոս, 1982

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Մուշի նահանգի Մանազկերտ գյուղաքաղաքում: 1939թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1945-82թթ եղել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի հայ գրականության ամբիոնի դոցենտ, ապա՝ պրոֆեսոր։ 1969թ. պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն Րաֆֆու ստեղծագործության վերաբերյալ։ 1945-50թթ և 1968-72թթ եղել է ԵՊՄՀ բանասիրական ֆակուլտետի դեկանը։ Հրատարակվել են նրա «Րաֆֆի» (1959թ.), «Գրական դեմքեր» (1977թ.), «Դանիել Վարուժան» (1987թ.) գրքերը, կազմել, ծանոթագրել և հրատարակել է արևմտահայ գրողների երկերի ժողովածուներ՝ «Ռուբեն Սևակ» (1955թ.), «Ռուբեն Որբերյան» (1963թ.), «Օննիկ Չիֆթե-Սարաֆ» (1981թ.)։ Գրականագետը բարձր է գնահատել Արշակ Չոպանյանին և դիտարկել է վերջինիս թարգմանական գործը՝ հայ գրողներին՝ ֆրանսերեն, ֆրանսիացի գրողներին՝ հայերեն ներկայացնելու կտրվածքով։ Արժեքավոր է նաև նրա հետազոտությունը՝ նվիրված Երուխանին, որին նա համարել է «թերևս ամենից քիչ ուսումնասիրված հայ հեղինակներից»: Գրականագետի կարծիքով՝ «Երուխանի վերոհիշյալ նորավեպերը առավել իմաստալի նշանակություն են ստանում, այնտեղ պատկերված է ժողովրդի հասարակ մարդկանց վեհությունը, ազնվությունը, հոգու անաղարտությունը»: Վերլուծության է ենթարկել Երուխանի «Ամիրային աղջիկը» վեպը։ Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար