Նինա Սաղյան

Դաշնակահար

Թամար Մելքումյան

Դերասանուհի

Արամ Թաթուլյան

Դաշնակահար

Մուշեղ Գալշոյան

Արձակագիր, լրագրող

Գայանե Վարդիկյան

Դերասանուհի

Արման Աղաջանյան

Կինոռեժիսոր, երգիչ

Աշոտ Գաբրիելյան

Բանաստեղծ

Հասմիկ Վարդանյան

Թավջութակահար

Էվա Խաչատրյան

Դերասանուհի

Լարա Առաքելյան

Հաղորդավար, լրագրող

 

 

 

 

ԳՐԻԳՈՐ ՉԱԼԽՈՒՇՅԱՆ

Պատմաբան, իրավաբան

1 հուլիս, 1861 - 1 մարտ, 1939

Ծնվել է Նոր Նախիջևանում (այժմ՝ Դոնի Ռոստով): 1919թ. Հայաստանի կառավարությունը նրան նշանակել է Հանրապետության ներկայացուցիչ Դոնում։ 1920թ. հունվարին եկել է Հայաստան, ընտրվել Կարմիր Խաչի կենտրոնական վարչության նախագահ։ 1920թ. նոյեմբերի 10-ին մեկնել է Կ.Պոլիս, այնտեղ մնացել Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո։ Նրա ուսումնասիրությունների նշանակալի մասը վերաբերում է հայկական հարցին և հայերի ցեղասպանությանը։ «Հայկական պոեզիան ի դեմս Ռափայել Պատկանյանի» (1886թ., ռուսերեն) գործում ներկայացրել է Արևմտյան Հայաստանի ծանր վիճակը, եվրոպական տերությունների խաղերը հայկական հարցում։ «Հայկական խնդիրը և հայկական կոտորածները Ռուսաստանում» («Պանիսլամիզմ», 1905թ., ռուսերեն) աշխատության մեջ հիշեցնում է ռուսական կայսրերի հայերին շնորհած արտոնությունները, հայերի դերը ռուս-թուրքական պատերազմներում, ապա անդրադառնում ցարական իշխանությունների այն քաղաքականությանը, որն ուղղված էր հայերի դեմ. հայկական դպրոցների փակմանը 10-րդ դարի 1880-90-ական թվականներին, եկեղեցական գույքի բռնագրավման մասին օրենքին (1903թ.) և այլն։ Քննել է 1905թ. հայ-թաթարական բախումները Այսրկովկասում, մերկացրել ռուսական կառավարության դիրքորոշումը, պանիսլամիզմի էությունը։ «Կարմիր գիրք» (1919թ., ռուսերեն) երկում լուսաբանել է 1894-96թթ հայկական կոտորածները Արևմտյան Հայաստանում և Թուրքիայում, երիտթուրքերի իշխանության գալը, Ադանայի կոտորածը (1909թ.), առաջին աշխարհամարտի նախօրեին կայացած բանակցությունները, հայերի մասնակցությունը պատերազմին, հայկական կամավորական ջոկատների գործողությունները, հայերի ցեղասպանությունը։ Փաստաթղթերի և վկաների հարցման հիման վրա հեղինակը մերկացրել է թուրքերի բարբարոսությունը, քննադատել գերմանական ղեկավար շրջանների և զինվորական հրամանատարության թողտվության քաղաքականությունը։ 1923թ. հրատարակել է «Ինչ էր և ի՞նչ պիտի լինի մեր ուղին» ուսումնասիրությունը, որտեղ վերլուծել է Հայաստանի Հանրապետության անկման տնտեսական և քաղաքական պատճառները։ 1938թ. նրա երեք որդիները (Լևոն, Սերովբե, Ռուբեն) դարձել են ստալինյան բռնաճնշումների զոհ, անհիմն բռնադատվել են որպես խորհրդային կարգերի դեմ արտահայտվողներ և գնդակահարվել: Դոնի Ռոստովում մեկ տարի անց նա մահացել է ինֆարկտից:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար