Բագրատ Այվազյան

Արձակագիր

Արշակ Աթայան

Արձակագիր, բանաստեղծ

Սարգիս Քոչարյան

Բեմադրիչ, դերասան

Մարիա Ջրպետյան

Դերասանուհի

Գուրգեն Բորյան

Դրամատուրգ, բանաստեղծ

Անահիտ Սահինյան

Արձակագիր

Էդուարդ Ղազարյան

Միկրոքանդակագործ, ջութակահար

Մուրադ Հասրաթյան

Ճարտարապետ, ճարտարապետության պատմաբան

Ստեփան Թոփչյան

Գրականագետ

Էդուարդ Խարազյան

Գեղանկարիչ

Վազգեն Համբարձումյան

Բանասեր, լեզվաբան

Կարինե Խալաթովա

Թարգմանիչ, լրագրող

Սամվել Մարության

Գեղանկարիչ

Լեո Լեո-Վարդանյան

Գեղանկարիչ

 

 

 

 

ԱՐՏԱՎԱԶԴ ՍՅՈՒՐՄԵՅԱՆ

Ձեռագրագետ, պատմաբան, բանասեր

16 մայիս, 1889 - 27 սեպտեմբեր, 1951

Տիգրան Սյուրմեյան

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Ակն քաղաքում: Սովորել է Կ.Պոլսի Արամյան, ապա՝ Կեդրոնական ու Պերպերյան վարժարաններում։ Եղել է ուսուցիչ, ապա տեսուչ՝ Բիլեջիկի, Էսկիշեհիրի վարժարաններում։ 1918թ. կարգվել է Գոնիայի առաջնորդական փոխանորդ։ Հայ ազգաբնակչությանը օգնելու համար աքսորվել է Կարին (Էրզրում)։ 1923թ. վերադարձել է Կ.Պոլիս, նվիրվել բարեգործական-խնամակալական գործունեության։ 1932թ-ից եղել է արքեպիսկոպոս: 1945թ. այցելել է Հայաստան։ Հրատարակել և խմբագրել է «Հայ քնար» (1906թ.), «Սասուն» (1909թ.), «Հայ խոսնակ» պարբերականները (1924-25թթ), «Տաթև» տարեցույցը (1925-30թթ)։ Հեղինակել է ձեռագրագիտական շատ գործեր՝ «Մայր ցուցակ հայերեն ձեռագրաց Երուսաղեմի Սրբոց Հակոբյանց վանքի» (հ.1, 1948թ.), «Ցուցակ հայերեն ձեռագրաց Հալեպի և Քառասուն Մանկունք եկեղեցվո և մասնավորաց» (1935թ.), «Մայր ցուցակ հայերեն ձեռագրաց Հալեպի և Անթիլիասի ու մասնավորաց» (հ.2, 1936թ.), «Նկարագիր Օշին թագավորի ձեռագիր ժամագիրքին...») (1933թ.), «Մայր ցուցակ հայերեն ձեռագրաց Եվրոպայի մասնավոր հավաքումներու» (հ.1, 1950թ.)։ Պատմագիտական բնույթի երկերից առավել կարևոր են «Պատմություն Հալեպի Հայոց» (հ.1-3, 1940-50թթ), «Պատմություն Հալեպի ազգային գերեզմանատանց և արձանագիր հայերեն տապանաքարերու» (1935թ.), «Հայկական կյանքն ու մշակույթը Հալեպում 17-րդ դարում» (ֆրանսերեն, 1934թ.) ուսումնասիրությունները։ Տեղագրական բնույթի աշխատանքներից են «Պաղրասի բերդը» (1937թ.), «Դամասկոս»-ը (1938թ.), «Սամարիա»-ն (1941թ.)։ Հրատարակել է նաև նովելների ժողովածու («Էրթողրուլ», 1914թ., «Թշվառի զգայնություններ» (1947թ.), «Դեպի Հայաստան» (1946թ.), «Արամյանի և Կեդրոնականի ուսուցիչներ» (1949թ.) հուշագրական գործերը, «Հովհաննես Կոլոտ Բաղիշեցի և Բաբգեն աթոռակից Կիլիկեցի» (1938թ.) աշխատությունը։ Պատմաբանասիրական և հուշագրական հոդվածներով աշխատակցել է «Բազմավեպ», «Հանդես ամսօրյա», «Հայաստանի կոչնակ», «Էջմիածին» և այլ պարբերականների։ Երբեմն ստորագրել է Սոսի։ Մահացել է Փարիզում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար