Գալուստ Շերմազանյան

Բանահավաք, դրամատուրգ

Գարեգին Սրվանձտյան

Ազգագրագետ, եկեղեցական գործիչ, բանասեր-բանահավաք

Միքայել Փորթուգալ

Բանասեր, հայագետ

Մամիկոն Գևորգյան

Դրամատուրգ, թարգմանիչ

Մուշեղ Աղայան

Կոմպոզիտոր, երաժշտագետ

Տիրան Երկանյան

Ճարտարապետ

Արշալույս Արշարունի

Բանաստեղծ, գրականագետ, թատերագետ

Սերգեյ Սարինյան

Գրականագետ

Առաքել Առաքելյան

Գեղանկարիչ

Սերժ Առաքելյան

Բանաստեղծ, լրագրող

Արմեն Սմբատյան

Կոմպոզիտոր

Արմեն Միրաքյան

Օպերային երգիչ

 

 

 

 

ԱՐՏԱՎԱԶԴ ՍՅՈՒՐՄԵՅԱՆ

Ձեռագրագետ, պատմաբան, բանասեր

16 մայիս, 1889 - 27 սեպտեմբեր, 1951

Տիգրան Սյուրմեյան

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Ակն քաղաքում: Սովորել է Կ.Պոլսի Արամյան, ապա՝ Կեդրոնական ու Պերպերյան վարժարաններում։ Եղել է ուսուցիչ, ապա տեսուչ՝ Բիլեջիկի, Էսկիշեհիրի վարժարաններում։ 1918թ. կարգվել է Գոնիայի առաջնորդական փոխանորդ։ Հայ ազգաբնակչությանը օգնելու համար աքսորվել է Կարին (Էրզրում)։ 1923թ. վերադարձել է Կ.Պոլիս, նվիրվել բարեգործական-խնամակալական գործունեության։ 1932թ-ից եղել է արքեպիսկոպոս: 1945թ. այցելել է Հայաստան։ Հրատարակել և խմբագրել է «Հայ քնար» (1906թ.), «Սասուն» (1909թ.), «Հայ խոսնակ» պարբերականները (1924-25թթ), «Տաթև» տարեցույցը (1925-30թթ)։ Հեղինակել է ձեռագրագիտական շատ գործեր՝ «Մայր ցուցակ հայերեն ձեռագրաց Երուսաղեմի Սրբոց Հակոբյանց վանքի» (հ.1, 1948թ.), «Ցուցակ հայերեն ձեռագրաց Հալեպի և Քառասուն Մանկունք եկեղեցվո և մասնավորաց» (1935թ.), «Մայր ցուցակ հայերեն ձեռագրաց Հալեպի և Անթիլիասի ու մասնավորաց» (հ.2, 1936թ.), «Նկարագիր Օշին թագավորի ձեռագիր ժամագիրքին...») (1933թ.), «Մայր ցուցակ հայերեն ձեռագրաց Եվրոպայի մասնավոր հավաքումներու» (հ.1, 1950թ.)։ Պատմագիտական բնույթի երկերից առավել կարևոր են «Պատմություն Հալեպի Հայոց» (հ.1-3, 1940-50թթ), «Պատմություն Հալեպի ազգային գերեզմանատանց և արձանագիր հայերեն տապանաքարերու» (1935թ.), «Հայկական կյանքն ու մշակույթը Հալեպում 17-րդ դարում» (ֆրանսերեն, 1934թ.) ուսումնասիրությունները։ Տեղագրական բնույթի աշխատանքներից են «Պաղրասի բերդը» (1937թ.), «Դամասկոս»-ը (1938թ.), «Սամարիա»-ն (1941թ.)։ Հրատարակել է նաև նովելների ժողովածու («Էրթողրուլ», 1914թ., «Թշվառի զգայնություններ» (1947թ.), «Դեպի Հայաստան» (1946թ.), «Արամյանի և Կեդրոնականի ուսուցիչներ» (1949թ.) հուշագրական գործերը, «Հովհաննես Կոլոտ Բաղիշեցի և Բաբգեն աթոռակից Կիլիկեցի» (1938թ.) աշխատությունը։ Պատմաբանասիրական և հուշագրական հոդվածներով աշխատակցել է «Բազմավեպ», «Հանդես ամսօրյա», «Հայաստանի կոչնակ», «Էջմիածին» և այլ պարբերականների։ Երբեմն ստորագրել է Սոսի։ Մահացել է Փարիզում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար