Միքայել Չամչյան

Պատմաբան, լեզվաբան

Գարեգին Զարբհանալյան

Գրականագետ, մատենագետ, թարգմանիչ

Ալպերթ Աբալյան

Բժիշկ, արձակագիր

Պերճ Ակնունի

Գեղանկարիչ

Պերճ Ֆազլյան

Բեմադրիչ, դերասան

Լուսինե Կիրակոսյան

Դերասանուհի

Լևոն Ժամկոչյան

Գեղանկարիչ, քանդակագործ, դիզայներ

Երվանդ Ղարիբյան

Հաղորդավար

Հասմիկ Սամվելյան

Հաղորդավար, լրագրող

 

 

 

 

ԿԱՐԱՊԵՏ ՍԻՏԱԼ

Բանաստեղծ, լրագրող

6 օգոստոս, 1891 - 26 մայիս, 1972

Կարապետ Շահինյան

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Շատախի գավառի Կաճետ կամ Կաշտ գյուղում։ 1895-96թթ հայկական կոտորածների ժամանակ Շահինյանների ընտանիքը տեղափոխվել է Վան։ Ծնողներից զրկվելով՝ ապաստանել է ամերիկյան որբանոցում։ 1907թ. ավարտել է Վանի ամերիկյան բարձրագույն վարժարանը, 1910թ.՝ Թավրիզի ամերիկյան քոլեջը։ Վերադառնալով Վան՝ նվիրվել է ուսուցչության։ 1911թ., Հովհաննես Ավագյանի և Սպիրիդոն Ժամկոչյանի հետ հիմնել ու խմբագրել է «Վան-Տոսպ» պարբերականը։ 1914թ., խուսափելով թուրքական զինվորագրությունից, մեկնել է ԱՄՆ, հաստատվել Ֆիլադելֆիայում, որտեղ հետևել է Պենսիլվանիայի համալսարանի գրականության և գեղարվեստի դասընթացներին։ Իր հիմնադրած տպարանում, որը գործել է շուրջ 40 տարի, 1923-24թթ լույս է ընծայել «Հորիզոն» գրական, գիտական, հասարակական շաբաթաթերթը (խմբագրել է Փ.Մինասյանի և Հ.Հովսեփյանի հետ)։ Եղել է «Խորհրդային Հայաստանի տեխնիկական օգնության», «Հայաստանի օգնության կոմիտեի» (ՀՕԿ) և այլ միությունների անդամ։ Կյանքի վերջին տարիներին եղել է Ամերիկահայ առաջադիմական միության պատվո նախագահը։ Քանիցս այցելել է Հայաստան, որտեղ նշվել են նրա գրական-հասարակական գործունեության 40, 50, 60-ամյակները։ Առաջին ստեղծագործությունները լույս են տեսել «Առավոտ», «Զանգ» (Թավրիզ), «Վան-Տոսպ» (Վան) պարբերականներում (1910-ական թթ)։ Նրա «Գուսաներգեր» (1919թ.), «Կարավանի ետևեն» (1922թ.) գրքերը պարունակում են հայկական ժողովրդական ավանդավեպերի մշակումներ՝ «Ոսկե խոտը», «Արևամարդը», «Մհեր», «Ծամթել» և այլն։ «Գիշերեն մինչև լուսաբաց» (1931թ.) ժողովածուում բանաստեղծությունների շարքեր է նվիրել Հայաստանին։ Գրել է նաև «Գյուղն իմ հեռավոր» (1936թ.) պոեմը, «Սասնա ծռեր» (1939թ.) դյուցազներգությունը, գրական մշակման ենթարկել «Կաշտի քաջեր» (1942թ.) վիպերգը։ «Հազարան բլբուլ»-ը (1946թ.)՝ հայկական նույնանուն հեքիաթի, իսկ «Հովիվ Ազոն» (1954թ.)՝ քրդական «Ների Բալո» վիպերգի մշակումն են։ Հեղինակել է նաև հրապարակախոսական երկեր («Տեսա մեր երկրի արևածագը», 1948թ., «Հայաստանի լուսափառ արևածագը և Վրացյանի մարող ձեթի ճրագը», 1949թ., «Արևածագ և առավոտ», 1957թ., «Նոր հորիզոններ», 1959թ.), որոնցում նոթագրել է Հայաստանից ստացած տպավորությունները։ Մահացել է ԱՄՆ-ի Ֆիլադելֆիա քաղաքում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար