Զարուհի Գալեմքյարյան

Բանաստեղծ, արձակագիր

Եղիա Չուբար

Կինոսցենարիստ, լրագրող

Կառլոս Մարկոսյան

Օպերային երգիչ

Ալեքսանդրա Երեմյան

Ճարտարապետության պատմաբան

Գեորգի Մինասյան

Դուդուկահար

Պերճ Զեյթունցյան

Արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ

Ստեփան Զաքարյան

Դրամատուրգ, արձակագիր

Դարոն Մալաքյան

Կիթառահար

Նազենի Հովհաննիսյան

Հաղորդավար, դերասանուհի

Անի Դաշյան

Հաղորդավար, լրագրող

Վարդգես Հովեյան

Կիթառահար, երգիչ

Գեորգի Մինասյան

Դուդուկահար

Արտեմի Չոլոքյան

Հոբոյահար

 

 

 

 

ՀՈՎՍԵՓ ՃԱՆԻԿՅԱՆ

Բանահավաք, ազգագրագետ

12 հուլիս, 1840 - 14 փետրվար, 1902

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Երզնկայի վիլայեթի Ակն գյուղում: 1847թ. տեղափոխվել է Թիֆլիս, ավարտել Ներսիսյան դպրոցը։ Այնուհետև ծննդավայրում զբաղվել է մանկավարժությամբ ու բանահավաքությամբ։ Կյանքի վերջին տարիներին դասավանդել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ Երկարամյա հավաքչական գործունեության արդյունք է 1895թ. լույս տեսած «Հնությունք Ակնա» ժողովածուն, որը հարուստ նյութ է պարունակում Ակնա ազգագրության (գաղթականության պատմություն, տեղագրություն, վիճակագրություն, տնտեսական և հասարակական կենցաղ, սովորույթներ, հավատք), բանահյուսության (երգ, առած-ասացվածք, զրույց) և բարբառի վերաբերյալ։ Ժողովածուին կցված է Կոմիտասի ձայնագրած և հայկական ձայնանիշերով նոտագրած Ակնա 25 ժողովրդական երգ (օրոր, անտունի, հարսանեկան, համբարձման, պանդխտության, թաղման մեղեդիներ ու պարեղանակներ); Հրատարակել է նաև «Դժոխք» (1897թ., 1900թ.) խորագրով երկհատոր մի գիրք, որտեղ Միլտոնի «Դրախտ կորուսյալ»-ի և Դանթեի «Դժոխք»-ի հետևությամբ իրապատում և բանահյուսական խառը դրվագներով այլաբանորեն ներկայացրել է հայ ժողովրդի կյանքը, արտահայտել բարոյախոսական գաղափարներ։ Մահացել է Վաղարշապատում (այժմ՝ Էջմիածին):

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար