Ստեփանոս Թոխաթցի

Բանաստեղծ, գրիչ

Վարդան Մեշտուճյան

Արձակագիր, պատմաբան, թարգմանիչ

Սիամանթո

Բանաստեղծ

Վեներա Հակոբյան

Դերասանուհի

Վահագն Դավթյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Զարեհ Մելքոնյան

Բանաստեղծ, դրամատուրգ

Աբել Սիմոնյան

Պատմաբան

Արթուր Այդինյան

Օպերային երգիչ

Մայք Քոնորս

Դերասան

Գեորգի Գարանյան

Սաքսոֆոնահար, կոմպոզիտոր

Պողոս Հայթայան

Արվեստաբան

Սիլվի Վարդան

Երգչուհի

Հրաչյա Քեշիշյան

Ռեժիսոր, պրոդյուսեր

 

 

 

 

ԿԱՐՈ ՂԱՖԱԴԱՐՅԱՆ

Հնագետ, պատմաբան, բանասեր

20 ապրիլ, 1907 - 21 դեկտեմբեր, 1976

Ծնվել է Ախալցխայում: Ավարտել է ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցը: 1927թ. տեղափոխվել է Երևան: 1931թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմագրական ֆակուլտետը, եղել է Էջմիածնի մատենադարանի գիտական աշխատող, զբաղվել հայկական հին ձեռագրերի ուսումնասիրությամբ։ 1932թ-ից աշխատել է Հայաստանի մշակույթի պատմության ինստիտուտում, մասնակցել Հայաստանի հնավայրերի (Շենգավիթ, Վաղարշապատ և այլն) հետախուզական աշխատանքներին ու պեղումներին։ Նրա առաջին աշխատությունը («Հայկական գրի սկզբնական տեսակները») ձեռագիր վիճակում 1935թ. արժանացել է Մելքոնյան ֆոնդի մրցանակի։ 1930-ական թվականների կեսերից ձեռնարկել է Թորոս Թորամանյանի հետազոտությունների ի մի բերման, ծանոթագրման և տպագրության պատրաստման գործին։ 1940-65թթ եղել է Հայաստանի պետական պատմական թանգարանի տնօրենը։ Նրա անմիջական ղեկավարությամբ 30 տարի շարունակ պեղվել և հետազոտվել են Դվինի ավերակները, հայտնաբերվել հարուստ նյութեր, որոնք մեծ նշանակություն ունեն ոչ միայն Հայաստանի, այլև Անդրկովկասի ու Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան քաղաքների պատմության, տնտեսական կյանքի, կենցաղի և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ եռանդուն մասնակցություն է ունեցել Հայաստանում կատարվող հնագիտական աշխատանքներին (պատմական հուշարձանների պահպանություն, այլ հնավայրերի պեղումներ և այլն)։ Հեղինակել է միջնադարյան Հայաստանի ճարտարապետական հուշարձաններին, դրանց հարյուրավոր վիմական արձանագրությունների վերծանմանն ու այլ հարցերի նվիրված մի շարք գրքեր ու հոդվածներ։ Առանձնապես արժեքավոր է Դվինի պեղումների արդյունքներն ամփոփող և ընդհանրացնող երկհատոր աշխատությունը։ Երկար տարիներ միջնադարյան հնագիտության դասընթաց է վարել Երևանի պետական համալսարանում, Խ.Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտում։ 1958թ-ից եղել է«Պատմա-բանասիրական հանդես»-ի խմբագրական կոլեգիայի անդամ։ 1959թ-ից մինչև կյանքի վերջը ղեկավարել է ՀՀ ԳԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի միջնադարյան հնագիտության բաժնի աշխատանքները, պատրաստել հնագետ կադրեր։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և «Պատվո նշան» շքանշաններով, արժանացել ՀՀ ԳԱ Նախագահության «Մեծարման գրին» (1974թ.)։ 1954թ. ստացել է պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան (1957թ-ից՝ պրոֆեսոր): 1961թ. արժանացել է Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործչի կոչման։ Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար