Միքայել Չամչյան

Պատմաբան, լեզվաբան

Գարեգին Զարբհանալյան

Գրականագետ, մատենագետ, թարգմանիչ

Ալպերթ Աբալյան

Բժիշկ, արձակագիր

Պերճ Ակնունի

Գեղանկարիչ

Պերճ Ֆազլյան

Բեմադրիչ, դերասան

Լուսինե Կիրակոսյան

Դերասանուհի

Լևոն Ժամկոչյան

Գեղանկարիչ, քանդակագործ, դիզայներ

Երվանդ Ղարիբյան

Հաղորդավար

Հասմիկ Սամվելյան

Հաղորդավար, լրագրող

 

 

 

 

ՍԵՐՈԲ ՂԱԶԱՐՅԱՆ

Լեզվաբան

11 հոկտեմբեր, 1910 - 11 ապրիլ, 1962

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Բաղեշ (այժմ՝ Բիթլիս) քաղաքում: Հայոց ցեղասպանության (1915թ.) ժամանակ գաղթել է Արևելյան Հայաստան: 1939թ. ավարտել է Երևանի հայկական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1940-62թթ դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում։ 1937-48թթ եղել է «Սովետական դպրոց» թերթի խմբագիրը, 1944-59թթ ղեկավարել է ՀՀ ԳԱ լեզվի ինստիտուտի հայոց լեզվի պատմության և բարբառագիտության բաժինը։ Իր ուսումնասիրություններում անդրադարձել է գրաբարի քերականությանը, հայոց լեզվի պատմությանը, միջին հայերենին և այլն։ «Հայոց գրական լեզվի պատմություն» (1961թ.) գրքում քննել է գրաբար գեղարվեստական գրականության լեզվական առանձնահատկությունները, զարգացման օրինաչափությունները։ Կազմել է մայրենի լեզվի դասագրքեր, տերմինաբանական կոմիտեի ուղեցույց և այլն։ 1953թ. ստացել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան (1954թ-ից՝ պրոֆեսոր)։ Մահացել է Երևանում: