Ֆերուհխան Քրթիկյան

Բժիշկ, հրապարակախոս

Ավետիք Լուկաչ

Պատմաբան, հայագետ

Ավետիք Իսահակյան

Բանաստեղծ, արձակագիր

Մանուել Թոլեկյան

Գեղանկարիչ

Մանուկ Հովսեփյան

Գեղանկարիչ

Աննա Ամբակումյան

Դաշնակահար

Բաղիշ Հովսեփյան

Արձակագիր

Սանդրո Բեհբուդյան

Պատմաբան, բանասեր

Դավիթ Գասպարյան

Գրականագետ, գրաքննադատ

Հովհաննես Հովհաննիսյան

Դերասան, բեմադրիչ

Արտյոմ Հարությունյան

Ռեժիսոր, օպերատոր

Վահրամ Զարյան

Մնջախաղաց, պարող

Էրիկ Միրզոյան

Կլառնետահար

 

 

 

 

ԱՐԱՄ ՂԱՆԱԼԱՆՅԱՆ

Բանասեր

12 փետրվար, 1909 - 9 հունիս, 1983

Ծնվել է Ախալցխայում: Եղել է գրականագետ Հովհաննես Ղանալանյանի եղբայրը: Սովորել է Ախալցխայում, ապա ուսումը շարունակել Թիֆլիսի 72-րդ միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև տեղափոխվել է Երևան։ 1927թ. ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի պատմագրական ֆակուլտետ՝ աշակերտելով Մանուկ Աբեղյանին, Հրաչյա Աճառյանին, Գրիգոր Ղափանցյանին, Արսեն Տերտերյանին։ 1931թ. ավարտել է համալսարանը։ 1931-33թթ դասավանդել է Երևանի հանրակրթական դպրոցներում։ 1932 թվականին իր համալսարանական դասախոս Ցոլակ Խանզադյանի հանձնարարականով և Կարապետ Մելիք-Օհանջանյանի օժանդակությամբ աշխատանքի է ընդունվել Հայաստանի նյութական մշակույթի պատմության ինստիտուտ և սկիզբ դրել իր գիտահետազոտական գործունեությանը։ 1937-41թթ դասախոսել է ԵՊՀ-ում և 1934-51թթ՝ Երևանի Խ.Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտում։ 1932-38թթ եղել է Հայաստանի մշակույթի պատմության, ինչպես նաև պատմության և գրականության ինստիտուտների կրտսեր գիտաշխատող, 1938-39թթ՝ ԽՍՀՄ ԳԱ հայկական մասնաճյուղի լեզվի և գրականության ինստիտուտի բաժնի վարիչ, 1941-43թթ՝ ավագ գիտաշխատող, 1943-60թթ՝ ՀՀ ԳԱ Մ.Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի ժողովրդական բանահյուսության բաժնի վարիչ, 1960-83թթ՝ ավագ գիտաշխատող։ Զգալի վաստակ ունի բանահյուսական տեքստաբանության և առանձին ժանրերի գիտական հետազոտության բնագավառում: Ուշագրավ են նրա «Հայ շինականի աշխատանքի երգերը» (1937թ.), «Սասունցի Դավիթ» (1939թ.), «Հայ ժողովրդական հեքիաթներ» (1950թ.), «Հայկական առածանի» (1951թ.), «Ավանդապատում» (1969թ.) գործերը։ Զբաղվել է նաև հայ բանահյուսության ու գրականության փոխառնությունների ուսումնասիրությամբ («Պռոշյանը և ժողովրդական բանահյուսությունը», 1938թ., «Աբովյանը և ժոդովրդական բանահյուսությունը», 1941թ., «Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործության ժողովրդական ակունքները», 1955թ., «Սայաթ-Նովայի ստեղծագործության ժողովրդական ակունքները», 1963թ., «Թումանյանը և ժողովրդական բանահյուսությունը», 1964թ.) և հայագիտության, մասնավորապես՝ բանագիտության պատմության ու տեսության հարցերով («Մանուկ Աբեղյանն իբրև ֆոլկլորագետ»՝ «Գրական-բանասիրական հետախուզումներ», գիրք 1, 1946թ., «Հ.Օրբելին և հայ էպոսը»՝ «Տեղեկագիր ՀՀ ԳԱ», 1957թ., «Գարեգին Սրվանձտյանց», «Հայ նոր գրականության պատմություն», հ.3, 1964թ., «Ն.Մառը և հայ բանահյուսությունը»՝ «Մառը և հայագիտության հարցերը» ժողովածուում, 1968թ. և այլն)։ Գրառել և հրատարակել է «Սասնա ծռեր»-ի երկու պատում, Մանուկ Աբեղյանի ն Գևորգ Աբովի հետ մասնակցել է «Սասունցի Դավիթ» էպոսի համահավաք բնագիրը կազմելուն, լույս է ընծայել «Հայ ժողովրդական բանահյուսություն» ձեռնարկի չորս պրակ (1945-46թթ)։ 1970թ. ստացել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան: Երկար տարիներ եղել է Երևանի Մ.Մաշտոցի անվան Մատենադարանի գիտական խորհրդի անդամ, գրականության ինստիտուտի դոկտորական աստիճաններ շնորհող մասնագիտացված գիտխորհրդի նախագահի տեղակալը և մինչև իր կյանքի ավարտը «Պատմաբանասիրական հանդեսի» գլխավոր խմբագրի տեղակալը։ 1965թ. ընտրվել է Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, 1977թ-ից եղել է ակադեմիկոս: 1951թ. պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։ 1967թ. արժանացել է Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործչի կոչման: Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար