Սրապիոն Թղլյան

Դրամատուրգ

Սուրեն Վահունի

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Բենիկ Սեյրանյան

Արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ

Վահան Արամունի

Բանաստեղծ, արձակագիր

Էդդա Աբրահամյան

Քանդակագործ

Մարիաննա Հարությունյան

Դաշնակահար, օպերային երգչուհի

Աննա Նշանյան

Օպերային երգչուհի

Կարլոս Եղիազարյան

Արձակագիր, երգիծաբան

Թորոս Ռասթկելենյան

Քանդակագործ

Սերգեյ Աթաբեկյան

Գրականագետ

Դավիթ Մուրադյան

Արձակագիր, կինոգետ

Աիդա Բաբաջանյան

Դերասանուհի

Գերման Ավագյան

Լուսանկարիչ, ֆոտոլրագրող

Հովհաննես Գալստյան

Կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր

Գիսանե Պալյան

Երաժիշտ, երաժշտագետ

 

 

 

 

ՌԻՉԱՐԴ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Պատմաբան

Ծնվել է 1932թ. նոյեմբերի 9-ին, ԱՄՆ-ի Քալիֆորնիա նահանգի Թուլերի քաղաքում: 1946թ. ընդունվել է Թուլերի Յունյոն ավագ դպրոց: 1950թ. ճանաչվել է դպրոցի լավագույն աշակերտ և ստացել ավարտական ճառն ասելու իրավունքը: Հետագա ուսումը շարունակել է Ֆրեզնոյի համալսարանում, իսկ 1952թ. ընդունվել է Բերքլիի համալսարան: 1953թ. ընտրվել է Հայ երիտասարդաց դաշնակցության Արևմտյան ափի խորհրդի նախագահ։ 1954թ. ավարտել է Բերքլիի համալսարանը և մեկ տարի անց՝ 1955թ., Սիմոն Վրացյանի խորհրդով, մեկնել է Լիբանան՝ հայերեն սովորելու նպատակով: Դասավանդել է Լոնգֆելոյի միջնակարգ դպրոցում: 1959թ. առաջին անգամ ժամանել է Հայաստան։ 1962թ. UCLA-ի Մերձավոր Արևելքի ուսումնասիրության կենտրոնի տնօրեն Գուստավ ֆոն Գրունեբաումից առաջարկ է ստացել՝ աշխատել իրենց համալսարանում՝ միաժամանակ լծվելով թեկնածուական ատենախոսության պատրաստմանը: 1966թ. պաշտպանել է գիտական թեզը՝ «Հայաստանը անկախության ճանապարհին» թեմայով: 1968թ. նրա անմիջական մասնակցությամբ Լոս Անջելեսի մոտ՝ Մոնթեբելլոյի Բիքնել զբոսայգում, ութասյուն հուշարձան բացվեց, որը նվիրված էր Հայոց ցեղասպանության (1915թ.) անմեղ զոհերի հիշատակին: 1972թ. դարձել է Հայաստանի և Մերձավոր Արևելքի պատմության պրոֆեսոր և զբաղեցրել Հայոց և կովկասյան պատմության բակալավրի, մագիստրոսի և գիտությունների թեկնածուների կոչումներ շնորհող ծրագրերի ղեկավարի պաշտոնը (1962թ-ից): Եղել է նաև Հայ կրթական հիմնարկության հայ ժողովրդի արդի պատմության ամբիոնի առաջին վարիչը (1987թ-ից), Հայագիտական հետազոտությունների ընկերության հիմնադիր նախագահը (1974թ., 1977թ., 1991-92թթ, 2006-09թթ), Գուգենհայմի պատվավոր գիտնական: Հեղինակել է 60-ից ավելի գիտական հոդվածներ և մոտ 20 մենագրություններ, որոնցից խիստ արժեքավոր են «Հայաստանը անկախության ճանապարհին» (1967թ.), «Հայաստանի Հանրապետություն, քառահատորյակ» (1981-96թթ), «Հայոց Ցեղասպանությունը» (1980թ.), «Հայկական պատկերը պատմության ու գրականության մեջ» (1981թ.), «Հայոց ցեղասպանությունը. Պատմություն, քաղաքականություն, էթիկա» (1992թ.), «Հայ ժողովուրդը հնագույն շրջանից մինչ ժամանակակից շրջան երկհատորյակ» (1997թ.), «Հիշողություն և մերժում. Հայոց ցեղասպանության խնդիրը» (1998թ.), «Հայոց ցեղասպանությունը. մշակութային և բարոյական ժառանգությունը» և այլն: Խմբագրել է պատմական Հայաստանի քաղաքների և նահանգների պատմությունը, որոնց մեջ ներառված են Հայկական Վան/Վասպուրական, Հայկական Բաղեշ (Բիթլիս և Տարոն), Մուշ, Հայկական Խարբերդ, Հայկական Կարին, Հայկական Կիլիկիա, Հայկական Կարս և Անի, Հայկական Զմյուռնիա/Իզմիր և այլն: Դասախոսություններով հանդես է եկել Իրանի, Հնդկաստանի, Բիրմայի, Սիրիայի, Լիբանանի, Եգիպտոսի, Երուսաղեմի, Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների հայ համայնքներում: Անդամակցում է մի շարք ամերիկյան և միջազգային գիտական ընկերությունների, ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ է (1990թ-ից): 1994թ. դարձել է Երևանի պետական համալսարանի, իսկ 1997թ.՝ Արցախի պետական համալսարանի պատվավոր դոկտոր: 1982թ. արժանացել է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսի «Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց», 2001թ. Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի «Սուրբ Սահակ- Սուրբ Մեսրոպ» և Մեծի Տանն Կիլիկիո «Կիլիկիո ասպետ» շքանշանների:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար