Գրիգորի Վերմիշև

Արձակագիր

Գրիգոր Հակոբյան

Գրականագետ, բանաստեղծ

Գրիգոր Պետիկյան

Գեղանկարիչ

Ռոբերտ Կարայան

Արձակագիր, բանաստեղծ, առակագիր

Կարինե Սարգսյան

Հաղորդավար

Արմեն Խոջոյան

Գեղանկարիչ

Արթուր Բաբաջանյան

Բալետի արտիստ

Անուշ Նիկողոսյան

Ջութակահար

Արթուր Գևորգյան

Բալետի արտիստ

 

 

 

 

ԿԱՐԱՊԵՏ ԿՈՍՏԱՆՅԱՆ

Արևելագետ, հայագետ

14 հունվար, 1849 - 1 հունվար, 1920

Ծնվել է Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի): Սովորել է Թիֆլիսի ռուսական գիմնազիայում, որից հետո Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գևորգ Դ-ի միջամտությամբ, 1870թ-ից ուսումը շարունակել է Պետերբուրգի համալսարանի արևելյան լեզուների ֆակուլտետում՝ Քերովբե Պատկանյանի մոտ: 1878-83թթ և 1885-91թթ եղել է ուսուցիչ Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, 1891-94թթ՝ Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի, 1894-99թթ և 1902-05թթ՝ Գևորգյան ճեմարանի տեսուչ: 1911-20թթ դասախոս և տեսուչ է աշխատել Մոսկվայի արևելյան լեզուների ինստիտուտում (հետագայում՝ Լազարյան ճեմարան), եղել է պրոֆեսոր: Թողել է հայագիտական հարուստ ժառանգություն (մասամբ՝ անտիպ): Կազմել է գրաբարի դասագրքեր, հրատարակել հայ միջնադարյան տաղերգություններ («Գրիգորիս Աղթամարցին և յուր տաղերը», 1898թ., «Մկրտիչ Նաղաշ և յուր տաղերը», 1898թ. և այլն), Ստեփանոս Օրբելյանի «Ողբ»-ը (1885թ.), Հակոբ Կարնեցու «Տեղագիր Վերին Հայոց»-ը (1903թ.), Գրիգոր Մագիստրոսի «Թղթեր»-ը (1910թ.), գրել ուսումնասիրություններ միջնադարյան հայ մշակույթի գործիչների մասին («Համամ Արևելցի», 1896թ., «Պետրոս Ա Գետադարձ», 1897թ. և այլն), կազմել «Վիմական տարեգիր» (1913թ.) ժողովածուն: Զբաղվել է նաև հայոց վանքերով և արվեստի հուշարձաններով, հայ ազգագրության և եվրոպական հայագիտության պատմության հարցերով: Մահացել է Մոսկվայում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար