Հրանտ Ասատուր

Բանասեր, գրաքննադատ

Գևորգ Ալթունյան

Գրականագետ, թարգմանիչ, դրամատուրգ

Ռուբեն Նաքյան

Քանդակագործ

Մկրտիչ Խերանյան

Բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ

Թուշիկ Խաչատրյան

Օպերային երգչուհի

Լևոն Մադոյան

Դուդուկահար

Երվանդ Մանարյան

Դերասան, բեմադրիչ, կինոսցենարիստ

Կլարա Թերզյան

Արձակագիր, լրագրող

Էդման Այվազյան

Գեղանկարիչ

Մարի-Ռոզ Աբուսեֆյան

Դերասանուհի, բեմադրիչ

Ալեքսանդր Ադաբաշյան

Դերասան, գեղանկարիչ

Վարդան Թովմասյան

Քանդակագործ

Արա Նազարեթյան

Արձակագիր

Ասատուր Բալջյան

Օպերային երգիչ

Վազգեն Ֆիշյան

Հաղորդավար

 

 

 

 

ԶԱՔԱՐԻԱ ՔԱՆԱՔԵՌՑԻ

Պատմաբան

2 օգոստոս, 1627 - 7 հուլիս, 1699

Ծնվել է Հայաստանի Քանաքեռ գյուղում: Հայտնի է եղել նաև որպես Զաքարիա Սարկավագ: 13 տարեկանում անդամագրվել է Հովհաննավանքի միաբանությանը, որտեղ և ստացել է ուսում, ձեռնադրվել սարկավագ և մինչև կյանքի վերջը եղել ուսուցիչ։ Սովորել է Հովհաննավանքի վանական դպրոցում, աշակերտել առաջնորդներ Զաքարիա վարդապետ Վաղարշապատցուն և Հովհաննես վարդապետ Կարբեցուն։ Իր ուսուցիչն է համարել նաև Առաքել Դավրիժեցուն, որին օգնել է սրբագրելու «Գիրք պատմութեանց» աշխատությունը։ Սովորելուն զուգընթաց ուսուցչություն է արել, վանքին կից մանուկների համար բացված դպրատանը։ Եղել է դպիր, սարկավագ, ապա՝ սարկավագապետ։ Եղել է կաթողիկոս Հակոբ Դ Ջուղայեցու գործակիցը, ուղեկցել է նրան ուղևորությունների ժամանակ, կաթողիկոսի հատուկ հանձնարարականներով այցելել Ղազվին (1675թ.), Զմյուռնիա (1682թ.), Կ.Պոլիս (1684թ.) և այլուր։ Հովհաննավանքի առաջնորդ Սարգիս վարդապետ Կարբեցու հանձնարարությամբ 1687թ. գրել է «Կոնդակ սուրբ ուխտին Յովհաննուվանից» աշխատությունը, որտեղ ներկայացրել է վանքի պատմությունը՝ հիմնադրումից մինչև իր օրերը։ 1651թ. իր ընդօրինակությամբ կազմել է հայ պատմիչների երկերի ժողովածու, վերակազմել և նորոգել բազմաթիվ ձեռագրեր։ Ձեռագրագիտական և հնագիտական արժեքով լայն ճանաչում ունի 1687թ. նրա նորոգված «Մարտիրողոգ Ճառընտիր» կոչվող ձեռագիրը (պահվում է Երևանի Մատենադարանում)։ Նա նաև վերծանել է Հովհանավանքի բոլոր կարևոր վիմագիր արձանագրությունները։ Նրա «Պատմագրութիւն» աշխատությունը բաղկացած է երեք մասից, սկսվում է Արշակունիների թագավորության և Սասանյան դինաստիայի հաստատման ժամանակաշրջանից մինչև 1699թ. դեպքերը։ Երկի հիմնական մասը 17-րդ դարի պատմությունն է, որը շարադրել է իբրև ականատես։ «Պատմագրութիւն»-ը հարուստ նյութ է տալիս Հայաստանի և հարևան երկրների հասարակական տնտեսական կացության, գյուղացիների ծանր վիճակի, ազգագրության վերաբերյալ։ Արժեքավոր են Մեխլուի գլխավորած հասարակական շարժման գաղափարախոսության, ընթացքի, նրանում ընդգրկված հասարակական շերտերի ու էթնիկական խմբավորումների մասին տեղեկությունները։ Գիրքը թարգմանվել է ֆրանսերեն (1876թ.) և ռուսերեն (1969թ.)։ Թեև իր գնահատականների մեջ դրսևորել է դասակարգային սահմանափակություն, «Պատմագրութիւն»-ը կարևոր սկզբնաղբյուր է Հայաստանի և հարևան երկրների 17-րդ դարի պատմության համար։ Մահացել է Հովհաննավանքում (այժմ՝ ՀՀ Օհանավան գյուղ):

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար