Աղեքսանդր Մխիթարյան

Բանասեր, բանահավաք

Վարդգես Տալյան

Կոմպոզիտոր

Բոգդան Ջանյան

Բանաստեղծ

Հանրի Զարյան

Դերասան, արձակագիր

Սոնա Սեֆերյան

Լեզվաբան, թարգմանիչ

Ռազմիկ Դավոյան

Բանաստեղծ

Լևոն Գրիգորյան

Կինոռեժիսոր

Ռուբեն Տերտերյան

Երաժշտագետ

Սոֆա Ազնաուրյան

Կոմպոզիտոր

Արմեն Գևորգյան

Երգիչ, երաժիշտ

Արա Գևորգյան

Դերասան

Անահիտ Տեր-Սարգսյան

Դերասանուհի, նկարիչ-դիզայներ

Յանա Դանիելյան

Հաղորդավար

Նազիկ Բաղդասարյան

Դերասանուհի

Տիգրան Սարգսյան

Բալետի արտիստ

 

 

 

 

ԶԱՎԵՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Պատմաբան

14 հունվար, 1910 - 14 փետրվար, 1992

Ծնվել է Ալեքսանդրապոլի գավառի (այժմ՝ ՀՀ Շիրակի մարզի) Ձիթհանքով գյուղում: 1935թ. ավարտել է Երնանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1941-53թթ վարել է կուսակցական և պետական ղեկավար պաշտոններ (ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի, ապա ՀԿԿ Կենտկոմի ագիտացիայի ն պրոպագանդայի բաժնի վարիչ, «Լենինյան ուղիով» ամսագրի խմբագիր, ՀԿԿ Կենտկոմի քարտուղար, ՀԽՍՀ մշակույթի նախարար)։ 1957թ-ից եղել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ԽՍՀՄ ժողովուրդների պատմության ամբիոնի վարիչը։ Նրա «Ռուս և հայ ժողովուրդների ռազմական համագործակցությունը» (1957թ.), «Արևելյան Հայաստանի միացումը Ռուսաստանին 19-րդ դարի սկզբին» (1959թ., ռուսերեն), «Հայ և ռուս ժողովուրդների դարավոր բարեկամությունը» (հ.1-2, 1960-67թթ) աշխատություններում արծարծված են Ռուսաստանի հետ հայերի տնտեսական, մշակութային և ռազմա-քաղաքական կապերի սկզբնավորումն ու զարգացման պատմությունը։ 1952թ. ստացել է պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան (1952թ-ից՝ պրոֆեսոր): 1951-55թթ եղել է ՀԽՍՀ ԳԽ պատգամավոր: 1965թ. արժանացել է Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործչի կոչման: Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար