Գրիգոր Պալյան

Ճարտարապետ

Ստեփան Քափանակյան

Բեմադրիչ, թարգմանիչ, ասմունքող

Վարազդատ Տերոյան

Փիլիսոփա, թարգմանիչ, հրապարակախոս

Լև Ատամանով

Կինոռեժիսոր

Ժորժ Հակոբյան

Գեղանկարիչ

Սոնա Վան

Բանաստեղծ, բժիշկ

Կարեն Գրիգորյան

Բեմանկարիչ, գեղանկարիչ

Աննա Մելիքյան

Կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր

 

 

 

 

ԶԱՎԵՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Պատմաբան

14 հունվար, 1910 - 14 փետրվար, 1992

Ծնվել է Ալեքսանդրապոլի գավառի (այժմ՝ ՀՀ Շիրակի մարզի) Ձիթհանքով գյուղում: 1935թ. ավարտել է Երնանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1941-53թթ վարել է կուսակցական և պետական ղեկավար պաշտոններ (ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի, ապա ՀԿԿ Կենտկոմի ագիտացիայի ն պրոպագանդայի բաժնի վարիչ, «Լենինյան ուղիով» ամսագրի խմբագիր, ՀԿԿ Կենտկոմի քարտուղար, ՀԽՍՀ մշակույթի նախարար)։ 1957թ-ից եղել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ԽՍՀՄ ժողովուրդների պատմության ամբիոնի վարիչը։ Նրա «Ռուս և հայ ժողովուրդների ռազմական համագործակցությունը» (1957թ.), «Արևելյան Հայաստանի միացումը Ռուսաստանին 19-րդ դարի սկզբին» (1959թ., ռուսերեն), «Հայ և ռուս ժողովուրդների դարավոր բարեկամությունը» (հ.1-2, 1960-67թթ) աշխատություններում արծարծված են Ռուսաստանի հետ հայերի տնտեսական, մշակութային և ռազմա-քաղաքական կապերի սկզբնավորումն ու զարգացման պատմությունը։ 1952թ. ստացել է պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան (1952թ-ից՝ պրոֆեսոր): 1951-55թթ եղել է ՀԽՍՀ ԳԽ պատգամավոր: 1965թ. արժանացել է Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործչի կոչման: Մահացել է Երևանում: