ՍՐԲՈՒՀԻ ԳԱԼՖԱՅԱՆ

Ասեղնագործ

17 փետրվար, 1822 - 4 հուլիս, 1889

Ծնվել է Կոստանդնուպոլսի մոտակա Գարթալ գյուղում: 12 տարեկան հասակում զրկվել է հորից, փորձել է մտնել կուսանոց: 1837թ. ծանր հիվանդացել է ժանտախտով: Ապաքինվելուց հետո տեղափոխվել է Կ.Պոլիս հորեղբոր նշանավոր գյուղատնտես, Թուրքիայի փոստ-հեռագրական, ապա և հասարակական շինությունների նախարար Աղաթոն Գրիգորի մոտ: 1840թ., վաղօրոք ունենալով մոր համաձայնությունը, դարձել է մայրապետ, հագել սև թիկնոց, սև գլխաշորով և քողով ծածկել գլուխն ու դեմքը, հրաժարվել աշխարհիկ կյանքից և նվիրվել հայ աղքատ մանուկների դաստիարակությանը։ 1850թ. Կ.Պոլիսի մոտակա Խաս գյուղում բացել է արհեստանոց, ուր հայ երեխաներին ձեռագործ է սովորեցրել։ Ճանաչված է եղել որպես ձեռագործի անզուգական վարպետ: Նրա տաղանդի և շնորհքի լուրը տարածվել է աշխարհի շատ երկրներում: Հրավերներ է ստացել եգիպտական արքունիքից, ապա Իտալիայից (Նեապոլ, Հռոմ, Ֆլորենցիա, Միլան), մեկ տարի անց նաև Երուսաղեմից և Աթենքից: Հունաստանի թագուհին նրան հրավիրել է պալատ, ծանոթացել նրա աշխատանքներին: Պալատական բարձրաստիճան կանայք մեծ գնումներ են կատարել նրա ձեռագործ աշխատանքներից: 1865թ. խոլերայի համաճարակից հետո նա կարողացել է հավաքել ծնողազուրկ հայ երեխաների և իր տան սենյակները տրամադրել նրանց խնամելու, կրթելու, դաստիարակելու համար: 1866թ. հիմնել է Գալֆայան վարժարանը, որտեղ կրթվել, դաստիարակվել և արհեստներ են սովորել հայ որբ աղջիկներ։ Որպես ժանեկագործ և ասեղնագործ վարպետ, մասնակցել է 1868թ. Բելգիայի Անտվերպեն քաղաքի ցուցահանդեսին, արժանացել առաջին մրցանակին, դիպլոմի ու պատվոգրի։ 1871թ. հանգանակած գումարներով գնել է շենք: Մահացել է Կոստանդնուպոլսում, թաղվել է հայկական եկեղեցու բակում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար