Լևոն Բաշալյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Ցիցիլիա Բրուտյան

Երաժշտագետ

Էդվարդ Ջրբաշյան

Գրականագետ

Լևոն Կոջոյան

Գեղանկարիչ

Ալբերտ Խառատյան

Պատմաբան, բանասեր

Ազատ Մաթյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Ռուբեն Հասրաթյան

Ճարտարապետ

Նաիրա Գուրջինյան

Երգահան, երաժշտագետ

Սեյրան Գրիգորյան

Գրականագետ

Աննա Պանի

Դերասանուհի

Արփենիկ Հակոբյան

Թավջութակահար

 

 

 

 

ԳՐԻԳՈՐԻՍ ԳԱԼԵՄՔՅԱՐՅԱՆ

Բանասեր, լեզվաբան, մատենագետ

15 մարտ, 1862 - 20 մայիս, 1917

Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում: 1875թ. մեկնել է Վիեննա՝ Մխիթարյանների մոտ ուսումը շարունակելու։ 1880թ. դարձել է նույն միաբանության անդամ։ 1885թ-ից, որպես ուսուցիչ, աշխատել է միաբանության տարբեր դպրոցներում։ Նշանակալից դեր ունի լեզվի պատմության բնագավառում։ «Ոսկեդարյան և ոչ-ոսկեդարյան հայերենի խնդիրը» (1903թ.),«Նորագույն աղբերք Եզնկա Կողբացվո» (1909թ.) գործերով ճշգրտել է դասական հայերենի տարածական սահմանները, քննել Եզնիկ Կողբացու աշխատությունն ու նրա աղբյուրները, վերականգնել «Եղծ աղանդոց»-ի գիտականորեն ճշգրտված բնագիրը։ Նրա մատենագիտական գործերից ուշագրավ է «Ցուցակ հայերեն ձեռագրաց արքունի մատենադարանին ի Մյունխեն» (1892թ.) ձեռնարկը, որը մինչև այսօր մնում է Մյունխենի արքայական գրադարանի հայերեն ձեռագրերի մասին միակ աղբյուրը։ Գրել է նաև «Պատմություն հայ լրագրության, ի սկզբանե մինչև մեր օրերը» (հ.1, 1893թ., ընդգրկում է 1794-1860թթ),«Կենսագրություն Մարգիս արքեպ. Սարաֆյան և ժամանակին հայ կաթողիկեայք» (1908թ.), «Կենսագրություններ երկու հայ պատրիարքներու և տասն եպիսկոպոսներու...» (1915թ.) աշխատությունները։ 1897թ. գերմաներենից թարգմանել և հրատարակել է Հենրիխ Գելցերի «Պատմություն հայոց համառոտ» աշխատությունը։ Մահացել է Վենետիկում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար