Միքայել Չամչյան

Պատմաբան, լեզվաբան

Գարեգին Զարբհանալյան

Գրականագետ, մատենագետ, թարգմանիչ

Ալպերթ Աբալյան

Բժիշկ, արձակագիր

Պերճ Ակնունի

Գեղանկարիչ

Պերճ Ֆազլյան

Բեմադրիչ, դերասան

Լուսինե Կիրակոսյան

Դերասանուհի

Լևոն Ժամկոչյան

Գեղանկարիչ, քանդակագործ, դիզայներ

Երվանդ Ղարիբյան

Հաղորդավար

Հասմիկ Սամվելյան

Հաղորդավար, լրագրող

 

 

 

 

ՄԱԿԻՉ ԱՐԶՈՒՄԱՆՅԱՆ

Պատմաբան

25 հոկտեմբեր, 1919 - 20 հուլիս, 1988

Ծնվել է Բարսում գյուղում (այժմ՝ Ադրբեջանում): 1942թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ 1946-50թթ և 1960-61թթ դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում։ 1951-54թթ աշխատել է ԽՄԿԿ Կենտկոմին կից ՄԼԻ հայկական մասնաճյուղում, 1954-59թթ՝ ՀԿԿ Կենտկոմին կից կուսակցական դպրոցում։ 1962-79թթ եղել է Երևանի Վ.Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների պետական մանկավարժական ինստիտուտի ԽՄԿԿ պատմության ամբիոնի վարիչը, 1979-88թթ՝ Հայկական սովետական հանրագիտարանի գլխավոր խմբագիրը։ Գիտական աշխատությունները նվիրված են ԽՄԿԿ պատմության հարցերին, Անդրկովկասի և Հայաստանի բոլշևիկների գործունեությանը, հայ ժողովրդի նոր և նորագույն պատմությանը։ Որպես հեղինակ մասնակցել է «Անդրկովկասի կոմունիստական կազմակերպությունների պատմության ուրվագծեր» (մաս 1, 1967թ., ռուսերեն) , «Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության պատմության ուրվագծեր» (1967թ.), «Հայ ժողովրդի պատմություն» (հատոր 6, 1981թ.) կոլեկտիվ աշխատությունների ստեղծմանը։ «Հայաստան. 1914-17թթ» (1969թ.), «Արհավիրքից վերածնունդ» (1973թ.) և «Դարավոր գոյամարտ» (1989թ.) մենագրություններում հայ ժողովրդի հասարակական-քաղաքական կյանքի հիմնական իրադարձությունների ֆոնի վրա տվել է Հայկական հարցի պատմությունը՝ սկսած Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-18թթ) նախօրյակից մինչև Լոզանի կոնֆերանսը (1922-23թթ), շոշափել Թուրքիայում հայերի ցեղասպանության, նրանց հերոսական ինքնապաշտպանության և այլ հարցեր։ «Նանսենը և Հայաստանը» (2-րդ հրտ.՝ 1986թ.) աշխատության մեջ հարուստ փաստական նյութի հիման վրա վեր է հանել նորվեգացի մեծ հումանիստի գործունեությունը ցեղասպանությունից փրկված հայ գաղթականներին օգնություն կազմակերպելու և միջազգային հանրությանն ու Ազգերի լիգային այդ խնդրին նպատակամղելու ուղղությամբ։ «Արսեն Ամիրյան» (1961թ.), «Ասքանազ Մռավյան» (1955թ.), «Ստեփան Շահումյան» (1978թ.), «Սուրեն Սպանդարյան» (1982թ.) մենագրություններում ներկայացրել է հայազգի հայտնի կոմունիստ առաջնորդ գործիչների կյանքն ու գործունեությունը։ 1963թ. ստացել է պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան (1964թ-ից՝ պրոֆեսոր): Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար