Ստեփանոս Թոխաթցի

Բանաստեղծ, գրիչ

Վարդան Մեշտուճյան

Արձակագիր, պատմաբան, թարգմանիչ

Սիամանթո

Բանաստեղծ

Վեներա Հակոբյան

Դերասանուհի

Վահագն Դավթյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Զարեհ Մելքոնյան

Բանաստեղծ, դրամատուրգ

Աբել Սիմոնյան

Պատմաբան

Արթուր Այդինյան

Օպերային երգիչ

Մայք Քոնորս

Դերասան

Գեորգի Գարանյան

Սաքսոֆոնահար, կոմպոզիտոր

Պողոս Հայթայան

Արվեստաբան

Սիլվի Վարդան

Երգչուհի

Հրաչյա Քեշիշյան

Ռեժիսոր, պրոդյուսեր

 

 

 

 

ՎԼԱԴԻՄԻՐ ԲԱՐԽՈՒԴԱՐՅԱՆ

Պատմաբան

22 սեպտեմբեր, 1927 - 24 մարտ, 2017

Ծնվել է Մարնեուլի շրջանի Աղքյորփի գյուղում (Վրաստան)։ 1945թ. ավարտել է ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցը, 1950թ.՝ Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ Նույն տարում ընդունվել է ՀՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտի ասպիրանտուրա։ Ասպիրանտական ուսումնառության տարիներին ակադեմիկոս Ս.Տ.Երեմյանի ղեկավարությամբ մասնագիտացել է Հայաստանի միջնադարյան պատմության հարցերում։ Թեկնածուական ատենախոսության թեմա է ընտրվել «Հայաստանի 9-11-րդ դարերի ավատատիրական հողատիրությունը», որը հաջողությամբ պաշտպանել է 1954թ.։ 1955թ. աշխատանքի է անցել այն ժամանակ ՀՀ Գիտությունների ակադեմիայի կազմում գործող Հայաստանի պատմության պետական թանգարանում՝ որպես կրտսեր գիտական աշխատող։ 1958-90թթ աշխատել Է ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտում, որտեղ 1958-59թթ եղել է կրտսեր գիտաշխատող, 1959-63թթ՝ գիտքարտուղար, 1963-67թթ՝ ավագ գիտաշխատող, 1967-90թթ` փոխտնօրենը, 1980-87թթ՝ հայ գաղթավայրերի պատմության բաժնի վարիչը։ 1990-2000թթ եղել է ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս-քարտուղար, 2000-06թթ ՝ փոխնախագահը, 2005-06թթ՝ հումանիտար գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղար, 2006-11թթ՝ հայագիտության և հասարակական գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղար, 2011-17թթ՝ ՀՀ ԳԱԱ նախագահի օգնականը։ Երկար տարիներ եղել է նաև Գերագույն հոգևոր խորհրդի անդամ: Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Օշականի Սբ. Մեսրոպ Մաշտոց դպրատան կայացմանը: Աշխատությունները վերաբերում են Հայաստանում ֆեոդալական (ավատատիրական) հողատիրությանը, հայկական գաղթավայրերի պատմությանը, հայ խորհրդային պատմագրությանը, հայ-ռուսական հարաբերություններին, 1905-07թթ հեղափոխական շարժումներին։ «Նոր Նախիջևանի հայկական գաղութի պատմություն» (հ.1-2, 1967-85թթ) մենագրության մեջ աղբյուրագիտական հարուստ հենքով լուսաբանել է հայկական գաղութի տնտեսական, հասարակական-քաղաքական և մշակութային պատմությունը, Նոր Նախիջևանի դերը Հարավային Ռուսաստանի տնտեսական կյանքում և հայ-ռուսական առնչություններում։ Պատմաբանի նախաձեռնությամբ ու խմբագրությամբ ստեղծվել են հայ գաղթավայրերի պատմությանը նվիրված մի շարք հոդվածների ժողովածուներ. «Հայ-հունգարական պատմական և մշակութային կապերի պատմությունից», «Հայ ազատագրական շարժումները և հայկական գաղթավայրերը 16-18-րդ դարերում» (1985թ.), «Էջեր հայ գաղթավայրերի պատմության» (1996թ.)։ Տպագրել է «Խորհրդահայ պատմագրության գնահատության հարցի շուրջը» (1990թ.) հոդվածը, ուր լուսաբանել է խորհրդահայ պատմագիտության թերացումներն ու սխալները։ Նա միաժամանակ անդրադարձել է սկզբնաղբյուրների հրատարակման և պատմագիտական շատ հարցերի գիտական հետազոտման ուղղությամբ կատարված վիթխարի ձեռքբերումներին։ 2003թ. Երևանում անցկացվող Հայագիտական առաջին միջազգային համաժողովում հանդես է եկել «Հայագիտության արդի վիճակը Հայաստանում և զարգացման հեռանկարները» զեկուցումով։ Մասնակցել է հայ ժողովրդի պատմության ակադեմիական բազմահատորյակի ստեղծմանը։ Հեղինակել և խմբագրել է դպրոցական դասագրքեր։ Սփյուռքահայ դպրոցների համար դասական ուղղագրությամբ հրատարակել է «Հայոց պատմություն» դպրոցական դասագրքի առաջին գիրքը (Բեյրութ, 1998թ., Ե.Փամբուկյանի հետ), որն ընդգրկում էր Հին Հայաստանի պատմության ժամանակաշրջանը։ 2005թ. նրա խմբագրությամբ հրատարակվել է «Աստվածաշնչական Հայաստան» գիտաժողովի նյութերի մեծարժեք հատորը։ 1968թ. ստացել է պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան (1973թ-ից՝ պրոֆեսոր): 1985թ. ստացել է Հունգարիայի ԳԱ մեդալ։ 1986թ-ից եղել է ՀՀ ԳԱ թղթակից-անդամ, 1994թ-ից՝ ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս, 1998թ-ից՝ Բնության և հասարակության մասին գիտնականների միջազգային ակադեմիայի անդամ։ 2003թ. արժանացել է Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործչի կոչման: Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար