Ստեփանոս Թոխաթցի

Բանաստեղծ, գրիչ

Վարդան Մեշտուճյան

Արձակագիր, պատմաբան, թարգմանիչ

Սիամանթո

Բանաստեղծ

Վեներա Հակոբյան

Դերասանուհի

Վահագն Դավթյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Զարեհ Մելքոնյան

Բանաստեղծ, դրամատուրգ

Աբել Սիմոնյան

Պատմաբան

Արթուր Այդինյան

Օպերային երգիչ

Մայք Քոնորս

Դերասան

Գեորգի Գարանյան

Սաքսոֆոնահար, կոմպոզիտոր

Պողոս Հայթայան

Արվեստաբան

Սիլվի Վարդան

Երգչուհի

Հրաչյա Քեշիշյան

Ռեժիսոր, պրոդյուսեր

 

 

 

 

ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԱՐԱՐԱՏՅԱՆ

Գրող

20 ապրիլ, 1774 - 6 հունիս, 1831

Ծնվել է Վաղարշապատում (այժմ՝ Էջմիածին)։ Գրել-կարդալ է սովորել մասնավոր ուսուցչի մոտ, աշխատել վանքի տպարանում։ 1795թ. մեկնել է Թիֆլիս։ Ծառայել է գեներալ-ֆելդմարշալ Վ.Զուբովի բանակում, մասնակցել 1796թ. կովկասյան արշավանքին։ 1797թ-ից ապրել է Պետերբուրգում։ 1817թ. մեկնել է Փարիզ, երկու տարի մնացել Եվրոպայում։ Սերտ կապերի մեջ է եղել Հովհաննես Լազարյանի, Խաչատուր Լազարյանի, Ռոստոմ Մադաթովի, Դավիթ Աբամելիքի, Ներսես Աշտարակեցու և ուրիշների հետ։ 1813թ. հրատարակել է «Жизнь Артемия Араратского...» (հայերեն հրտ.՝ «Վաղարշապատեցի Հարություն Արարատյանի կյանքը», 1892թ., թրգմ.՝ Պերճ Պռոշյանի) հուշագրությունը, որը մինչև 19-րդ դարի վերջերը համարվել է Կովկասի պատմության լավագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն արտացոլում է դարաշրջանի պատմական իրադարձությունները, ֆեոդալական հետամնացությունը Անդրկովկասում, ընդգծում լուսավորության ու կրթության անհրաժեշտությունը և այլն։ Հուշագրությունը տոգորված է ազգային-ազատագրական գաղափարներով։ Հեղինակը թուրքական և պարսկական լծից հայ ժողովրդի ազատագրման հնարավորությունը կապել է Ռուսաստանի հետ։ Նրա գիրքը թարգմանվել է գերմաներեն (1821թ.), անգլերեն (1822թ.), հատվածներ 2-րդ հատորից՝ վրացերեն (1885թ.) և այլ լեզուներով։ 1831թ. դուրս է եկել Պետերբուրգից՝ Հնդկաստան գնալու նպատակով, որից հետո նրա մասին ոչինչ հայտնի չէ։

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար