ՓԻԹԵՐ ՍՈՒՐՅԱՆ

Արձակագիր, հրապարակախոս

7 ապրիլ, 1933 - 27 ապրիլ, 2017

Ծնվել է Բոստոնում, մեծացել Նյու Յորքում։ Սովորել է տեղի Ֆիլիպսի ակադեմիայում։ Ավարտել է Հարվարդի համալսարանի ռոմանական լեզուների բաժինը՝ տիրապետելով անգլերեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն, գերմաներեն լեզուներին։ Բնակվել է նաև Եվրոպայում, ուսանել է Վերսալի Հոխե լիցեյում, Սալամանկայի համալսարանում, երկու տարի ծառայել է Գերմանիայում տեղակայված ամերիկյան բանակում։ Եղել է անգլերեն լեզվի և գրականության պրոֆեսոր: Ակտիվորեն մասնակցել է Հայաստանի և Սփյուռքի գրական-մշակութային կյանքին՝ եղել է «Արարատ» ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ, «Անահիտ» գրական մրցանակի ժյուրիի անդամ, Կոլումբիայի համալսարանի Հայկական կենտրոնի տնօրենների խորհրդի անդամ։ 2010թ. դասախոսություններով հանդես է եկել հայաստանյան մի շարք բուհերում։ Հեղինակել է բազմաթիվ պատմվածքներ, երեք վեպ՝ «Միրի» (1957թ.), «Լավագույնը և վատթարը ժամանակներից» (1961թ.) և «Դարպաս» (1965թ.), ինչպես նաև էսսեներ, գրաքննադատական և վերլուծական հոդվածներ (մասնավորապես, նվիրված Վիլյամ Սարոյանի և Ֆրանց Վերֆելի ստեղծագործությանը)։ Հայաստանում հայերեն լույս են տեսել գրողի մի քանի ստեղծագործություններ, այդ թվում՝ «Ընթրիք օտարների հետ» պատմվածքների ժողովածուն (2010թ.), «Դարպաս» (2011թ.), «Միրի» (2013թ.) վեպերը և «Սպասումի մեկ դար» (2015թ.) էսսեների ժողովածուն։ «Լավագույնը և վատթարը ժամանակներից» վեպի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել նրա մահից մեկ շաբաթ առաջ, Երևանում։ Արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալի և ՀՀ սփյուռքի նախարության «Վիլյամ Սարոյան» մեդալի։ Մահացել է Նյու Յորքում։

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար