Սուքիաս Սոմալյան

Բանասեր, բառարանագիր, թարգմանիչ

Արշակ Մադոյան

Գրող, պատմաբան

Արբակ Մխիթարյան

Պատմաբան, արվեստաբան, հնագետ

Գևորգ Վիրապյան

Թարգմանիչ

Պարույր Սևակ

Բանաստեղծ, գրականագետ, թարգմանիչ

Դորա Սաքայան

Հայագետ, թարգմանիչ

Սվետլանա Կոլոսարյան

Օպերային երգչուհի

Ռոմիկ Սարդարյան

Բանաստեղծ

Սամվել Կոսյան

Բանաստեղծ, դրամատուրգ

Գայանե Մկրտչյան

Դերասանուհի

Արամո

Դերասան, երգիչ

Հրաչյա Սարիբեկյան

Արձակագիր, գրականագետ

Դիանա Ավետիսյան

Հաղորդավար

Քաջիկ Գրիգորյան

Կոմպոզիտոր, կլառնետահար

 

 

 

 

ԱՐՍԵՆ ԱՄԻՐՅԱՆ

Լրագրող, հրապարակախոս

10 նոյեմբեր, 1881 - 20 սեպտեմբեր, 1918

Ծնվել է Բաքվում։ 1898թ. ավարտել է տեղի գիմնազիան։ 1899թ. ընդունվել է Կիևի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Ուսանողական հեղափոխական ելույթներին մասնակցելու համար 1902թ. հեռացվել է համալսարանից, տեղափոխվել Բաքու։ Գաղափարական բարդ ուղի է անցել։ 1902-06թթ հարել է դաշնակցությանը։ 1906թ. լույս է տեսել նրա «Ժամանակն է սթափվելու», իսկ 1907թ.՝ «Դաշնակցության կրիզիսը» գրքույկները (Մրավյան ծածկանունով), որտեղ մերկացրել է այդ կուսակցության քաղաքականությունը։ Ռեակցիայի տարիներին ցարական ինքնակալության դեմ հանդես գալու համար բանտարկվել է։ 1910թ., բանտից դուրս գալուց հետո, անցել է բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը։ Մինչև Փետրվարյան հեղափոխությունը (1917թ.) Բաքվի պրոլետարիատի շրջանում քաղաքական-պրոպագանդիստական գործունեություն է ծավալել։ Բաքվի կոմունայի ժամանակ մտել է բոլշևիկյան ղեկավար խմբի մեջ։ 1917-18թթ խմբագրել է «Բակինսկի ռաբոչի» («Бакинский Рабочий») թերթը, որտեղ տպագրած հոդվածներով ոգևորել է աշխատավորությանը, մերկացրել Կոմունայի թշնամիներին։ Եղել է Բաքվի 26 կոմիսարներից: Կոմունայի անկումից (1918թ. հուլիսի 30) հետո ձերբակալվել է և գնդակահարվել 26 կոմիսարների հետ։ Երևանում Արսեն Ամիրյանի անունով է կոչվել գլխավոր փողոցներից մեկը:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար