Գալուստ Շերմազանյան

Բանահավաք, դրամատուրգ

Գարեգին Սրվանձտյան

Ազգագրագետ, եկեղեցական գործիչ, բանասեր-բանահավաք

Միքայել Փորթուգալ

Բանասեր, հայագետ

Մամիկոն Գևորգյան

Դրամատուրգ, թարգմանիչ

Մուշեղ Աղայան

Կոմպոզիտոր, երաժշտագետ

Տիրան Երկանյան

Ճարտարապետ

Արշալույս Արշարունի

Բանաստեղծ, գրականագետ, թատերագետ

Սերգեյ Սարինյան

Գրականագետ

Առաքել Առաքելյան

Գեղանկարիչ

Սերժ Առաքելյան

Բանաստեղծ, լրագրող

Արմեն Սմբատյան

Կոմպոզիտոր

Արմեն Միրաքյան

Օպերային երգիչ

 

 

 

 

ԱՐՍԵՆ ԱՄԻՐՅԱՆ

Լրագրող, հրապարակախոս

10 նոյեմբեր, 1881 - 20 սեպտեմբեր, 1918

Ծնվել է Բաքվում։ 1898թ. ավարտել է տեղի գիմնազիան։ 1899թ. ընդունվել է Կիևի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Ուսանողական հեղափոխական ելույթներին մասնակցելու համար 1902թ. հեռացվել է համալսարանից, տեղափոխվել Բաքու։ Գաղափարական բարդ ուղի է անցել։ 1902-06թթ հարել է դաշնակցությանը։ 1906թ. լույս է տեսել նրա «Ժամանակն է սթափվելու», իսկ 1907թ.՝ «Դաշնակցության կրիզիսը» գրքույկները (Մրավյան ծածկանունով), որտեղ մերկացրել է այդ կուսակցության քաղաքականությունը։ Ռեակցիայի տարիներին ցարական ինքնակալության դեմ հանդես գալու համար բանտարկվել է։ 1910թ., բանտից դուրս գալուց հետո, անցել է բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը։ Մինչև Փետրվարյան հեղափոխությունը (1917թ.) Բաքվի պրոլետարիատի շրջանում քաղաքական-պրոպագանդիստական գործունեություն է ծավալել։ Բաքվի կոմունայի ժամանակ մտել է բոլշևիկյան ղեկավար խմբի մեջ։ 1917-18թթ խմբագրել է «Բակինսկի ռաբոչի» («Бакинский Рабочий») թերթը, որտեղ տպագրած հոդվածներով ոգևորել է աշխատավորությանը, մերկացրել Կոմունայի թշնամիներին։ Եղել է Բաքվի 26 կոմիսարներից: Կոմունայի անկումից (1918թ. հուլիսի 30) հետո ձերբակալվել է և գնդակահարվել 26 կոմիսարների հետ։ Երևանում Արսեն Ամիրյանի անունով է կոչվել գլխավոր փողոցներից մեկը:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար