Դանիել Վարուժան

Բանաստեղծ

Պողոս Մակինցյան

Գրականագետ, թարգմանիչ, պետական գործիչ

Կարո Ղաֆադարյան

Հնագետ, պատմաբան, բանասեր

Հրաչյա Ռուխկյան

Գեղանկարիչ

Արմեն Վարդանյան

Գեղանկարիչ

Գրիգոր Հախինյան

Կոմպոզիտոր

Պերճ Ժամկոչյան

Երգեհոնահար

Սերգեյ Կարապետյան

Դուդուկահար

Սեյրան Խաթլամաջյան

Գեղանկարիչ, գրաֆիկ

Հրանտ Թադևոսյան

Գեղանկարիչ

Դոնարա Մկրտչյան

Դերասանուհի

Գագիկ Մանուկյան

Գեղանկարիչ

Վահագն Թևանյան

Բեմանկարիչ

Արմեն Գևորգյան

Բալետի արտիստ

Վահագն Զաքարյան

Հաղորդավար, լրագրող

Գուրգեն Ջանիբեկյան

Կինոռեժիսոր, կինոօպերատոր

 

 

 

 

ՍԵՐԳԵՅ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ

Լեզվաբան

14 փետրվար, 1925 - 30 մարտ, 2005

Ծնվել է Արցախի Հադրութի շրջանի Տումի գյուղում։ 1942-44թթ մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ 1950թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, իսկ 1953թ.՝ ասպիրանտուրան՝ պաշտպանելով թեկնածուական ատենախոսություն։ 1953-59թթ եղել է ՀՀ ԳԱ Հ.Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, 1959-92թթ՝ բաժնի վարիչ, 1967-70թթ՝ ՀՀ մանկավարժական գիտությունների գիտահետազոտական ինստիտուտի բաժնի վարիչը։ 1953-58թթ դասավանդել է Լենինականի (այժմ՝ Գյումրիի) Մ.Նալբանդյանի անվան, 1970-71թթ՝ Կիրովականի (այժմ՝ Վանաձորի), 1972-92թթ՝ Երևանի Խ.Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտներում (1970թ-ից՝ պրոֆեսոր)։ 1992թ-ից եղել է ՀՀ ԳԱԱ Հ.Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի խմբի ղեկավար։ Զբաղվել է ժամանակակից գրական հայերենի կառուցվածքի նկարագրության, նրա պատմության ու ավանդման մեթոդիկայի, ինչպես և խոսքի մշակույթի բարձրացման հարցերով: Կատարել է նաև բառարանագրական աշխատանք։ Արժեքավոր ներդրում ունի հատկապես հայերենի խոսքի մասերի գիտական քննության, շարահյուսության առանցքային խնդիրների մշակման, դասագրքերի (ձեռնարկների) պատրաստման բնագավառներում։ Գրել է գիտամեթոդական բնույթի բազմաթիվ հոդվածներ։ Հրատարակվել են նրա «Արդի հայերենի դերանունները» (1956թ.), «Ժամանակակից հայերենի շարահյուսության մի քանի հարցեր» (1962թ.), «Հայերէն լեզուի դասագիրք» (հեղինակից, 1966թ.), «Չթեքվող խոսքի մասերը և նրանց բառական ու քերականական հատկանիշների փոխհարաբերությունը ժամանակակից հայերենում» (1965թ.), «Ժամանակակից հայերենի քերականություն» (1969-75թթ), «Ժամանակակից հայոց լեզու» (հ.2-3, հեղինակակից, 1974-76թթ), «Հայոց լեզու։ Բառ և խոսք» (1978թ.), «Հայոց լեզու» (շարահյուսություն, 1984թ.), «Հայերենի կետադրություն» (2004թ.) գրքերը: 1996թ-ից եղել է ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս։ Պարգևատրվել է Հայրենական Մեծ պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանով և Խաչատուր Աբովյանի անվան մեդալով: Մահացել է Երևանում: 2001թ. Սերգեյ Աբրահամյանի անունով է կոչվել ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցը:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար