Հրանտ Ասատուր

Բանասեր, գրաքննադատ

Գևորգ Ալթունյան

Գրականագետ, թարգմանիչ, դրամատուրգ

Ռուբեն Նաքյան

Քանդակագործ

Մկրտիչ Խերանյան

Բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ

Թուշիկ Խաչատրյան

Օպերային երգչուհի

Լևոն Մադոյան

Դուդուկահար

Երվանդ Մանարյան

Դերասան, բեմադրիչ, կինոսցենարիստ

Կլարա Թերզյան

Արձակագիր, լրագրող

Էդման Այվազյան

Գեղանկարիչ

Մարի-Ռոզ Աբուսեֆյան

Դերասանուհի, բեմադրիչ

Ալեքսանդր Ադաբաշյան

Դերասան, գեղանկարիչ

Վարդան Թովմասյան

Քանդակագործ

Արա Նազարեթյան

Արձակագիր

Ասատուր Բալջյան

Օպերային երգիչ

Վազգեն Ֆիշյան

Հաղորդավար

 

 

 

 

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԽԱԼՓԱԽՉՅԱՆ

Ճարտարապետ

1 օգոստոս, 1907 - 28 մարտ, 1996

Ծնվել է Նոր Նախիջևանում (այժմ՝ Դոնի Ռոստով): 1917-20թթ սովորել է տեղի արական գիմնազիայում, 1920-23թթ՝ Վրուբելի անվան գեղարվեստի դպրոցում, 1923-25թթ՝ գեղարվեստաարդյունաբերական դպրոցի գիշերային դասընթացներում: 1925թ. տեղափոխվել է Երևան: 1930թ. ավարտել է Երևանի համալսարանի տեխնիկական ֆակուլտետի ճարտարապետական բաժինը: 1927-38թթ աշխատել է Երևանի նախագծային կազմակերպություններում, մինչև 1936թ.՝ Ալեքսանդր Թամանյանի արվեստանոցում: 1933-37թթ դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում: Նրա նախագծերով Հայաստանում կառուցվել են բնակելի և հասարակական շենքեր (Երևանում բժշկական ինստիտուտի մասնաշենքերից մեկը, Կիրովականում երաժշտական տասնամյա դպրոցի շենքը և այլն): Գլխավորել է Մոսկվայի ճարտարապետական տեսության և պատմության կենտրոնական գիտահետազոտական ինստիտուտի ճարտարապետական պատմության բաժինը: 1939թ. մասնակցել է Սամարղանդի ճարտարապետական կոթողների վերականգնման աշխատանքներին: 1940թ. ներգրավվել է Սանահինի վանքի վերականգնման աշխատանքներին: 1941-45թթ մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, որի համար արժանացել է մի շարք մեդալների: 1946թ-ից դասավանդել է Մոսկվայի ճարտարապետական ինստիտուտում, եղել է ճարտարապետության պատմության ամբիոնի վարիչը: Հետագայում հրավիրվել է ԽՍՀՄ ճարտարապետության ակադեմիայի (Մոսկվա) ճարտարապետության պատմության և տեսության ինստիտուտ՝ որպես ավագ գիտաշխատող, որտեղ աշխատել է մինչև կյանքի վերջ (պրոֆեսոր): Նրա հիմնական գիտական աշխատությունները նվիրված են հայ ճարտական պատմությանը: Չափագրել է շուրջ 120 հուշարձան, հրապարակել է շուրջ 350 գիտական հետազոտություն: «Ճարտարապետության համընդհանուր պատմություն» բազմահատորյակում (1971թ.) գրել է «Հայաստանի ճարտարապետություն» բաժինը: 1946թ. ստացել է ճարտարապետության թեկնածուի, 1966թ.՝ դոկտորի գիտական աստիճան: Արժանացել է մի շարք պետական պարգևների ու մրցանակների, 1978թ.՝ ՀՀ ԳԱ Թորոս Թորամանյանի անվան մրցանակի, 1979թ.՝ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի, 1985թ.՝ Ռուսաստանի վաստակավոր ճարտարապետի կոչման: Մահացել է Մոսկվայում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար