ՍԱՍՈՒՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Բանաստեղծ, արձակագիր

15 հունվար, 1937 - 6 հունվար, 2016

Ծնվել է ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ներքին Սասնաշեն գյուղում: 1966թ. ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտը: Աշխատել է Հայպետհրատում, հեռուստառադիոպետկոմում: 1993թ-ից եղել է Հայոց ցեղասպանության (1915թ.) և հայոց ազատամարտի «Ուխտատուն» թանգարան-ինստիտուտի հիմնադիր տնօրենն ու գիտական խորհրդի նախագահը, 1996-98թթ՝ «Մայր Հայաստան» զինվորական թանգարանի տնօրենի տեղակալը: 1996-98թթ դասավանդել է ՀՀ ՊՆ Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտում: 1974թ-ից եղել է Հայաստանի գրողների միության անդամ: Լույս է ընծայել «Սասնա պար» (1965թ.), «Խավրծիլ» (1981թ.), «Վայրի մեղու» (1987թ.), «24 ժամ Պոլսում» (1995թ.), «Սիրտս պիտի դատարկեմ» (2002թ.) չափածո ստեղծագործությունների ժողովածուները: Հեղինակել է նաև «Մուսաները չլռեցին» (գիրք առաջին, 1989թ.), «Սասնա Արծիվների մի երամը» (2000թ.), «Բազմատաղանդ երախտավորը (Սիմոն Սիմոնյան)» (1999թ.) մենագրությունները, «Քոնն եմ հայրենիք» (2003թ.) ակնարկների ժողովածուն: 2002թ. լույս տեսած «Հավերժության լուսամատյան» ռազմապատմափաստագրական հուշահանրագիտարանը նվիրված է Հայոց Մեծ եղեռնի, Հայաստանում քաղաքական (ստալինյան) բռնությունների ժամանակ, Հայրենական (1941-45թթ), խորհրդաաղվանական պատերազմներում զոհված հայորդիներին, Արցախյան հերոսամարտին: Պարգևատրվել է ՀՀ «Մովսես Խորենացի» մեդալով (2009թ.), ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալով, մարշալներ Հովհաննես Բաղրամյանի, Գ.Ժուկովի, Գարեգին Նժդեհի, ինչպես նաև Ֆրիտյոֆ Նանսենի, Հակոբ Մեղապարտի անվան հուշամեդալներով, «Արծիվ մահապարտներ» ՀՄ պատվոգրով, բազմաթիվ այլ պատվոգրերով և շնորհակալագրերով: Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար