Դանիել Վարուժան

Բանաստեղծ

Պողոս Մակինցյան

Գրականագետ, թարգմանիչ, պետական գործիչ

Կարո Ղաֆադարյան

Հնագետ, պատմաբան, բանասեր

Հրաչյա Ռուխկյան

Գեղանկարիչ

Արմեն Վարդանյան

Գեղանկարիչ

Գրիգոր Հախինյան

Կոմպոզիտոր

Պերճ Ժամկոչյան

Երգեհոնահար

Սերգեյ Կարապետյան

Դուդուկահար

Սեյրան Խաթլամաջյան

Գեղանկարիչ, գրաֆիկ

Հրանտ Թադևոսյան

Գեղանկարիչ

Դոնարա Մկրտչյան

Դերասանուհի

Գագիկ Մանուկյան

Գեղանկարիչ

Վահագն Թևանյան

Բեմանկարիչ

Արմեն Գևորգյան

Բալետի արտիստ

Վահագն Զաքարյան

Հաղորդավար, լրագրող

Գուրգեն Ջանիբեկյան

Կինոռեժիսոր, կինոօպերատոր

 

 

 

 

ՊԵՏՐՈՍ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Պատմաբան, աղբյուրագետ

22 հունիս, 1944 - 22 փետրվար, 2016

Ծնվել է Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի): Միջնակարգ կրթությունն ստացել է տեղի Վ.Մայակովսկու անվան թիվ 5 միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետ: Ուսումնառության շրջանում զորակոչվել է խորհրդային բանակ: 1970թ. ավարտել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետը, 1976թ.՝ հայոց պատմության ամբիոնի ասպիրանտուրան՝ Ս.Պողոսյանի ղեկավարությամբ: Այնուհետև աշխատել է նույն ամբիոնում՝ որպես գիտաշխատող, կաբինետի վարիչ, ավագ դասախոս (պրոֆեսոր): 2013թ-ից ղեկավարել է ԵՊՀ Հայոց պատմության ամբիոնի աշխատանքները: 1992-94թթ դասախոսել է Համազգայինի Բեյրութի հայագիտական բարձրագույն հիմնարկում, 1995թ. համատեղության կարգով՝ Սևանի Վազգենյան հոգևոր դպրոցում, իսկ 1999թ-ից՝ Սբ. Էջմիածնի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում (համալսարան), որտեղ կատարած իր գիտամանկավարժական բուռն գործունեության համար 2004թ. արժանացել է Հայ առաքելական եկեղեցու «Սուրբ Սահակ - Սուրբ Մեսրոպ» շքանշանին: Գիտահանրամատչելի թեմաներով հաճախ հանդես է եկել հանրապետության մամուլում և հեռուստատեսությամբ, պարբերաբար դասախոսություններ կարդացել տարբեր կազմակերպություններում: Հեղինակել և խմբագրել է բուհական «Հայոց պատմության հիմնահարցեր», միջնակարգ և ավագ դպրոցների «Հայոց պատմության» և «Հայոց եկեղեցու պատմության» դասագրքերի առանձին բաժիններ, խմբագրել շուրջ երեք տասնյակի հասնող աշխատություններ: Հայագիտության մեջ կարևոր ներդրում են Հայկական հարցի և Հայոց ցեղասպանության (1915թ.) մատենագիտությանն ու պատմաբաններ Նիկողայոս Ադոնցի, Ա.Հովհաննիսյանի, Ա.Պերպերյանի և այլոց պատմագիտական ժառանգությանը նվիրված պատմաբանի աշխատությունները: Նրա մասնակցությամբ են ստեղծվել հայ իրականության մեջ առաջին անգամ ընթերցողին ներկայացված «Ամենայն Հայոց կաթողիկոսներ» հանրագիտարանը (գլխավոր խմբագիր և համահեղինակ): Հեղինակել է Նիկողայոս Ադոնցի պատմական ժառանգության վերաբերող տասնյակ հոդվածներ և մի քանի մենագրություններ, հրատարակել նրա «Երկերի» չորս մեծածավալ հատորները: Հեղինակել է նաև հայ թագավորների, կաթողիկոսների, հասարակական-պետական նշանավոր գործիչների մասին ՀՀ հանրագիտարանների և «Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարանի բազմաթիվ հոդվածներ: Եղել է մի շարք գիտական խորհուրդների անդամ և գիտական բազմաթիվ զեկուցումներով հանդես է եկել հանրապետական ու միջազգային մի շարք գիտաժողովներում: 2009թ. արժանացել է Հայաստանի վաստակավոր մանկավարժի կոչման: Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար