ԼԵՎՈՆ ԵԶԵԿՅԱՆ

Լեզվաբան

13 հունիս, 1941 - 14 օգոստոս, 2016

Ծնվել է Ուկրաինայի Լվով քաղաքում: Եղել է պատմաբան Ռևիկ Եզեկյանի եղբայրը: 1965թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, 1968թ.՝ ասպիրանտուրան: 1965թ-ց դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանի հայոց լեզվի ամբիոնում, որտեղ 1991-2013թթ եղել է ամբիոնի վարիչը, 2013թ-ից՝ ամբիոնի պատվավոր վարիչը (1991թ-ից՝ պրոֆեսոր): Եղել է ՀՀ ԳԱԱ լեզվի ինստիտուտին կից գործող 019 մասնագիտական խորհրդի անդամ, ԵՊՀ հայ բանասիրության, ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետների գիտխորհուրդների անդամ, «Լեզվաբանության» խորհրդի անդամ: Ուսումնասիրությունները վերաբերում են լեզվաբանության և ոճաբանության հարցերին: Աշխատանքներից են՝ «Րաֆֆու ստեղծագործությունների լեզուն և ոճը» (1975թ.), «Հրանտ Մաթևոսյանի խոսքարվեստի մի քանի հարցեր» (1986թ.), «Գրական աշխարհաբարը և արևելահայ պատմավեպի լեզուն» (1990թ.), «Հայերենի գործառական ոճերը» (1999թ.), «Հայոց լեզվի ոճագիտություն» (2003թ.), «Հայոց լեզու» (2005թ.), «Լեզու-նորմա-համակարգ» (2007թ.), «Խոսքի մշակույթի և ոճաբանության ուղեցույց» (2007թ.), «Հայերենի ուղղագրական նոր բառարան» (2011թ.), «Խոսքի ճշտություն և ճշգրտություն» (2013թ.): 1997թ-ից եղել է Ռուսաստանի հումանիտար գիտությունների ակադեմիայի անդամ: Արժանացել է Համբուրգի և ՀՀ ԿԳ նախարարության պատվոգրերի, 2011թ.՝ Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործչի կոչման: Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար