Միհրան Ասքանազյան

Հրապարակախոս, գրող

Տիգրան Քելեկյան

Դիվանագետ, հավաքորդ

Գասպար Իփեկյան

Թատերական գործիչ

Սիրան Ալավերդյան

Դերասանուհի

Լեմվել Մարության

Թարգմանիչ, լրագրող

Հրաչյա Քոչար

Արձակագիր

Սուսաննա Մկրտչյան

Գեղանկարչուհի

Շավարշ Վարդանյան

Կինոօպերատոր, կինոռեժիսոր

Կարեն Քոչարյան

Հաղորդավար, ռեժիսոր

Արմեն Բադալյան

Օպերային երգիչ

Արևիկ Գևորգյան

Դերասանուհի, հաղորդավար

 

 

 

 

ԳԱԳԻԿ ՂԱԶԱՐՅԱՆ

Քանդակագործ

Ծնվել է 1947թ. դեկտեմբերի 10-ին, Երևանում: Արվեստաբան Վիգեն Ղազարյանի եղբայրն է: 1965թ. ավարտել է Երևանի Փ.Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1972թ.՝ Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը: 1977թ-ից դասավանդում է Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ 1990-94թթ եղել է դեկան (1998թ-ից՝ պրոֆեսոր): 1992-98թթ եղել է Հայաստանի նկարիչների միության քանդակագործության մասնաճյուղի նախագահը, 1998թ-ից` վարչության քարտուղարը: Ստեղծել է դեկորատիվ-մոնումենտալ գործեր: Ստեղծագործություններից են՝ «Հիշողություններ Կոնդից» (1982թ., Հայաստանի նկարիչների միության տարվա լավագույն աշխատանքի մրցանակ՝ 1983թ.), «Պատմական Էրեբունի» (1987-88թթ, «Էրեբունի» հյուրանոց), «93-ի ցուրտ ձմեռը» (1997թ.), «Սրբազանը» (2002թ.): Նրա գրաֆիկաներում և քանդակներում դոմինանտ է մարդը՝ որպես գաղափարական ու նյութականի միակ, ամենահիմնավոր ու եսակենտրոն առեղծված: Գործերից տեղադրված են Մոսկվայում («Կոխ», 1979թ.), Յալթայում («Անմահական խնձոր», 1981թ.), Իջևանում («Իջևանյան հուշապատկերներ», 1986թ.), Երևանում («Արքայադուստրը հավալուսնով», 1994թ.), Արցախում («Արցախի վերածնունդը», 1996թ.), Փոթիում («Հրեշտակներ», 1998թ.) և այլուր:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար