Յուզեֆ Էպիֆան Մինասովիչ

Բանաստեղծ, հրապարակագիր, պատմաբան

Մկրտիչ Պոտուրյան

Հայագետ, լրագրող

Ավետ Գաբրիելյան

Ջութակահար

Արա Սարգսյան

Քանդակագործ

Ռոբերտո Գյուլբենկյան

Արևելագետ, աղբյուրագետ

Շմավոն Թորոսյան

Բանաստեղծ

Աիդա Ավետիսյան

Կոմպոզիտոր

Փիթեր Սուրյան

Արձակագիր, հրապարակախոս

Ելենա Տեր-Ավագյան

Գեղանկարչուհի

Վարուժան Խտշյան

Բեմադրիչ, դերասան

Վիկտոր Խաչատրյան

Ջութակահար, դիրիժոր

Տիգրան Խզմալյան

Կինոռեժիսոր

Արմինե Անդա

Դերասանուհի, գրող

Աշոտ Ահարոնյան

Հաղորդավար, լրագրող

Շուշանիկ Թամրազյան

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

Սերգեյ Սարգսյան

Հաղորդավար

Զարուհի Ռշտունի

Հաղորդավար

 

 

 

 

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՔԱՋԱԶՆՈՒՆԻ

Ճարտարապետ, պետական գործիչ

1 փետրվար, 1868 - 10 հունվար, 1938

Հովհաննես Տեր-Հովհաննիսյան

Ծնվել է Ախալցխա քաղաքում: Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Թիֆլիսի ռեալական դպրոցում: 1887-93թթ սովորել է Սանկ Պետերբուրգի քաղաքացիական ճարտարագետների ինստիտուտի ճարտարապետական ֆակուլտետում: 1895-1907թթ աշխատել է Բաքվում, Բաթումիում, Թիֆլիսում, եռանդուն մասնակցություն ունեցել ՀՅԴ կուսակցության գործունեությանը, որի հանձնարարությամբ մեկնել է Կ.Պոլիս, որտեղ ձերբակալվել է: Մինչև 1914թ. որպես վտարանդի ապրել է Փարիզում, Բելգիայում, Կ.Պոլսում, Վանում: Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին բնակվել է Ռուսաստանում, եղել Կովկասի քաղաքների միության հայկական խորհրդի անդամ, Հավլաբարի շրջանից ընտրվել Թիֆլիսի քաղաքային դումայի իրավասու, աշխատել Բաքվի նավթարդյունաբերողներին հազվագյուտ ապրանքներ բաշխողի պաշտոնում: 1917-18թթ եղել է Հայոց ազգային խորհրդի և Անդրկովկասյան սեյմի անդամ, մասնակցել Թուրքիայի հետ Տրապիզոնի և Բաթումի բանակցություններին, Գեգեչկորիի կառավարության կազմում զբաղեցրել հասարակական խնամակալության նախարարի, իսկ Չխենկելիի կաբինետում անպորտֆել նախարարի պաշտոն: 1918թ. մայիսի 28-ին Հայոց ագգային խորհուրդը նրան ընտրել է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության վարչապետ: ՀՀ առաջին կառավարությունը նա գլխավորել է մինչև 1919թ. սկիզբը: Այնուհետև մեկնել է Եվրոպա և ԱՄՆ` Հայաստանի համար դաշնակից պետություններից օգնություն խնդրելու համար: 1919-20թթ մասնակցել է Փարիզի հաշտության կոնֆերանսին: 1920թ. սեպտեմբերին վերադարձել է Երևան, ընտրվել ՀՀ պառլամենտի նախագահի տեղակալ: Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո ձերբակալվել է և 1921թ. փետրվարյան ապստամբության ժամանակ ազատվել բանտից: 1921-24թթ գտնվել է վտարանդիության մեջ (Թեհրան, Բոմբեյ, Կահիրե, Կոստանդնուպոլիս, Բուխարեստ): 1923թ. օգոստոսին դուրս է եկել ՀՅԴ կուսակցությունից, 1924թ. դիմել է Խորհրդային Հայաստանի կառավարությանը հայրենիք վերադառնալու խնդրանքով: 1925թ. ընտրվել է ՀԽՍՀ պետպլանին կից տեխնիկական խորհրդի անդամ, մինչև 1927թ. հայբամբակկոմում աշխատել բաժնի վարիչ, պետպլանի տնտեսական խորհրդի շինտեխնիկական կոմիտեի նախագահի տեղակալ, 1932թ.` ՀԽՍՀ կոմունալ տնտեսության ժողկոմիսարիատի գիտատեխնիկական խորհրդի գիտնական քարտուղար: Այդ տարիներին նրա նախագծերով Երևանում և Սարդարապատում կառուցվել են գործարաններ, մի շարք բնակելի տներ, հյուրանոցներ և այլ հասարակական շինություններ: 1926-30թթ Երևանի պետական համալսարանի տեխնիկական ֆակուլտետում դասավանդել է «Շինարարական արվեստ» և «Ճարտարապետական նախագծում» առարկաները: 1930թ. նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում: Որպես համահեղինակ Հրաչյա Աճառյանի, Հ.Զարգարյանի, Դ.Հակոբջանյանի հետ մասնակցել է շինարարական կառույցների ռուս-հայերեն տեխնիկական բառարանի կազմման աշխատանքներին: 1937թ. հուլիսի 29-ին ձերբակալվել է, որից հետո գնդակահարվել: Արդարացվել է 1955թ.:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար