Գրիգոր Ահարոնյան

Քանդակագործ

Ավետիս Սանճյան

Բանասեր, հայագետ

Միշել Լեգրան

Կոմպոզիտոր, դաշնակահար, դիրիժոր

Արա Վահունի

Կինոռեժիսոր

Ջուլիետա Բաբայան

Դերասանուհի

Արմեն Քոլոզյան

Գեղանկարիչ, խեցեգործ

Աստղիկ Ոսկերչյան

Գոբելենագործ

Սվետլանա Սարգսյան

Գեղանկարչուհի

Զոհրաբ Հարոյան

Հաղորդավար, լրագրող

 

 

 

 

ՊԵՏՐՈՍ ԶԱՐՈՅԱՆ

Դրամատուրգ, արձակագիր, գրականագետ

6 դեկտեմբեր, 1903 - 29 հունվար, 1986

Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում: Նախնական կրթությունն ստացել է Կ.Պոլսի Պալաթ թաղամասի Խորենյան վարժարանում, հաճախել է Կեդրոնական վարժարան, որն ավարտել է 1922թ.: Այնուհետև մեկնել է Ֆրանսիա, մինչև 1934թ. բնակվել Մարսելում: Հետագայում բնակություն է հաստատել Փարիզում: 1962-64թթ դասախոսել է Կիպրոսի Մելգոնյան վարժարանում: Սկսել է գրել 1918թ-ից, երբ նրա առաջին ստեղծագործությունները երևացել են Կ.Պոլսի «Նոր այգ» պարբերականում: Այնուհետև աշխատակցել է բազմաթիվ թերթերի ու ամսագրերի` «Ապագա», «Անահիտ», «Զվարթնոց», «Պայքար», «Մենք»: Խմբագրել է «Նոր հավատք» (1924թ., Զարեհ Որբունու հետ), «Մշակույթ» (1935թ., Ա.Սեմայի հետ) «Լուսաբաց» (1938-39թթ, Զարեհ Որբունու հետ), «Հայ միտք» (1954-55թթ) պարբերականները: Լույս է ընծայել «Մեռնողները» (1928թ.) դրաման, «Ակսել Բակունց և իր «Սև ցելերի սերմնացանը» (1935թ.) գրականգիտական ուսումնասիրությունը, «Սև ու ճերմակ» (1941թ.) ժողովածուն: 1964թ. հրատարակել է «Մենք ալ հայրենիք ունենք» պիեսը, որը Հայոց Ցեղասպանության (1915թ.) 50-ամյակի առթիվ Բեյրութի Թեքեյան մշակութայնի միության հայատարարած մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է առաջին մրցանակի և տպագրվել Բեյրութում: Մահացել է Մարսելում, թաղված է Փարիզում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար